GLP-1 medicatie en kruiden
Je hoort en leest er veel over: afvallen door middel van Ozempic, Saxenda, Byetta en andere medicijnen met vergelijkbare werkingen. Maar hoe werkt deze medicatie (GLP-1 medicatie genoemd) nu eigenlijk en wanneer wordt het ingezet? En zijn er misschien ook kruiden die dezelfde processen in het lichaam kunnen activeren en zouden deze misschien een alternatief kunnen bieden op het gebruik van reguliere medicatie?
In dit artikel lees je meer over de fysiologische mechanismen die worden versterkt door middel van het (peptide)hormoon GLP-1 (glucagon-like peptide-1), welke invloed dit op het lichaam heeft, hoe GLP-1-agonisten deze werking farmacologisch nabootsen en ondersteunen, welke mogelijke natuurlijke alternatieven er beschikbaar zijn.
Dit artikel, geschreven voor mijn eigen website, heb ik beschikbaar gesteld aan Natuur Diëtisten Nederland, waar ik als redactielid schrijf over het klinisch gebruik van kruiden.
DE PRODUCTIE EN WERKING VAN GLP-1
De afkorting GLP-1 staat dus voor glucagon-like peptide-1. Het is een peptidehormoon, opgebouwd uit een keten van aminozuren (bouwstenen van eiwitten). Een peptidehormoon is een hormoon dat bestaat uit een korte keten van aminozuren. Je kunt het zien als een soort mini-eiwit dat in het lichaam fungeert als boodschapper. Peptidehormonen worden andere geproduceerd in de alvleesklier (zoals insuline), de hypothalamus (zoals oxytocine), de hypofyse (zoals ACTH of groeihormoon) en de darmen (zoals GLP-1). Peptidehormonen worden onder andere geproduceerd in de alvleesklier (zoals insuline), de hypothalamus (zoals oxytocine), de hypofyse (zoals ACTH of groeihormoon) en de darmen (zoals GLP-1). Ze sturen via het bloed signalen naar andere organen of weefsels. In het geval van GLP-1 bestaat het hormoon uit 30 tot 31 aminozuren. Deze specifieke keten heeft het vermogen om receptoren op bijvoorbeeld de alvleesklier of in de hersenen te activeren en zo invloed uit te oefenen op insuline, eetlust en verzadiging.
GLP-1 wordt in ons lichaam geproduceerd door L-cellen, gespecialiseerde cellen die zich in het darmslijmvlies van de dunne en dikke darm bevinden. Het maakt deel uit van het incretine-systeem (de groep van hormonen die de insuline-afgifte stimuleren na het eten, vooral GLP-1 en GIP (glucose-dependent insulinotropic polypeptide, waar ik in dit artikel verder niet op inga).Zodra je eet, reageren L-cellen op de aanwezigheid van voedingsstoffen, met namekoolhydraten en vetten. Ze geven vervolgens GLP-1 af aan het bloed, maken dan onder andere GLP-1 aan en geven dit via de bloedbaan af aan andere organen, zoals de alvleesklier en de hersenen.
Het darmmicrobioom speelt hier ook een rol in. Bepaalde bacteriën kunnen namelijk stoffen maken zoals korte-keten vetzuren (bijvoorbeeld butyraat) die de L-cellen ook stimuleren om GLP-1 af te geven. Bittere kruiden en vezelrijke planten ondersteunen deze gunstige bacteriën, waar je verderop in dit artikel meer over kunt lezen. En door de darmmicrobioom zo goed mogelijk te verzorgen, versterk je indirect ook de aanmaak van GLP-1, wat de bloedsuikerbalans en verzadiging ten goede komt. Bovendien helpt een gezond microbioom om ontstekingen te verminderen, waardoor insuline beter kan werken (zie volgende paragrafen) en de algehele energiebalans verbetert.
In de alvleesklier stimuleert GLP-1 de afgifte van insuline, een hormoon dat helpt de bloedsuikerspiegel te verlagen door glucose uit het bloed in de cellen op te nemen. Tegelijk remt GLP-1 de afgifte van glucagon, een ander hormoon dat ook in de alvleesklier wordt geproduceerd en zorgt dat de lever opgeslagen glucose (glycogeen) vrijmaakt, waardoor de bloedsuikerspiegel stijgt.
In de hersenen geeft GLP-1 verzadigingssignalen af die de eetlust verminderen.
Wat bijzonder is aan GLP-1, is dat het ook lokaal en via zenuwbanen werkt. Zo zijn er ook signalen via de nervus vagus (een belangrijke zenuwbaan tussen darmen en hersenen, zie onderstaande paragraaf) waardoor de werking deels neurocrien is – dus via zenuwen werkt inplaats van alleen via het bloed. Toch wordt GLP-1 in de medische literatuur primair gezien als een darmhormoon, vanwege de hormonale werking op afstand, zoals dat heet.
Samengevat
GLP-1 is een peptidehormoon dat in de darmen wordt gemaakt door L-cellen en vervolgens via het bloed signalen stuurt naar onder andere de alvleesklier en hersenen. Het vervult verschillende functies:
- Het vertraagt de maaglediging, waardoor je je sneller en langer verzadigd voelt.
- Het stimuleert de afgifte van insuline bij een stijgende bloedsuikerspiegel.
- Het remt de afgifte van glucagon, waardoor de bloedsuikerspiegel minder snel stijgt.
- Het geeft verzadigingssignalen af aan de hersenen, waardoor de eetlust afneemt.
GLP-1 beïnvloedt zo onder andere:
- Het tempo van de spijsvertering.
- De regulatie van de bloedsuiker.
- Het verzadigingsgevoel en de eetlust
- De samenwerking tussen darmen, hersenen, alvleesklier en lever.
MOGELIJKE OORZAKEN VAN GLP-1 TEKORT
Er kunnen verschillende oorzaken voor een GLP-1 tekort in het lichaam zijn. Hieronder wil ik op de voornaamste oorzaken ingaan.
Verminderde productie of afgifte van GLP-1
Er kan een verminderde productie of afgifte van GLP-1 ontstaan door beschadiging of ontsteking van het darmslijmvlies, de binnenste laag van de darmwand waar de L-cellen zich bevinden. Dit kan bijvoorbeeld het gevolg zijn van chronische ontstekingsziekten zoals de ziekte van Crohn of colitis ulcerosa, maar ook door langdurige stress of een verstoring in de integriteit van het slijmvlies. Omdat de L-cellen in het darmslijmvlies liggen, is een gezonde mucosale laag (de slijmlaag die het darmslijmvlies bedekt en beschermt tegen schadelijke stoffen, micro-organismen en mechanische schade) essentieel voor een goede GLP-1-productie.
Een verstoorde darmmicrobioom
De samenstelling en diversiteit van bacteriën in de darmen hebben een directe invloed op de stimulatie van de L-cellen, die verantwoordelijk zijn voor de productie van GLP-1. Een gezond en evenwichtig darmmicrobioom ondersteunt een goede prikkeloverdracht naar deze cellen, onder andere doordat bepaalde bacteriën korte-keten vetzuren produceren zoals butyraat, die de L-cellen stimuleren om GLP-1 af te geven.
Wanneer het darmmicrobioom verstoord raakt, bijvoorbeeld door het gebruik van antibiotica of andere medicatie, een voedingspatroon met weinig vezels en veel bewerkte voedingsmiddelen, of door chronische stress, vermindert de productie van deze stimulerende stoffen. Daarnaast kan een verstoord microbioom zorgen voor een verhoogde darmpermeabiliteit (doorlaatbaarheid) en een lichte ontstekingsreactie, wat de functie van de L-cellen verder ondermijnt.
Door deze verstoringen ontvangen de L-cellen minder prikkels om GLP-1 te produceren, wat kan leiden tot lagere GLP-1-niveaus en daarmee minder effectieve regulatie van debloedsuikerspiegel, eetlust en het gevoel van verzadiging. Het behoud van een gezonde en diverse darmmicrobioom is daarom belangrijk om de GLP-1-productie optimaal te ondersteunen.
Metabole verstoring
Metabole verstoringen zoals insulineresistentie (waarbij verhoogde insulinespiegels horen), disbalans in vetstofwisseling en hormonale veranderingen kunnen het incretinesysteem beïnvloeden. Hierdoor kan de GLP-1-respons afnemen, wat de regulatie van de bloedsuiker en het verzadigingsgevoel raakt. Dit hangt vaak samen met factoren zoals een verhoogde bloeddruk en verhoogde triglyceridenwaarden en lagegraadontstekingen in het lichaam. Hetkan ook verband houden met een hoger lichaamsgewicht.
Hoe we ons voeden
Voeding heeft ook invloed op de werking van L-cellen. Met name vetten en bepaalde koolhydraten stimuleren deze cellen direct tot afgifte van GLP-1. Vezels hebben geen directe stimulerende werking op GLP-1, maar dragen indirect wel bij aan gezond darmslijmvlies, een goed functionerende darmwand en een gunstige stofwisseling. Fermenteerbare vezels worden bovendien door darmbacteriën omgezet in korte-keten vetzuren, zoals butyraat, die wél direct stimulerend kunnen werken op de L-cellen. Een voedingspatroon met bewerkte suikers en weinig vezels, kan bijdragen aan een verstoorde darmfunctie en daarmee een lagere GLP-1-productie.
Genetische aanleg
Ook kunnen genetische factoren invloed hebben op de productie en werking van GLP-1, hoewel dit onderwerp nog in onderzoek is.
Stress
De nervus vagus speelt een essentiële rol in de communicatie tussen de darm en de hersenen, vooral bij het doorgeven van verzadigingssignalen via GLP-1. Het is een essentiële zenuw, die onder andere signalen tussen je darm en de hersenen regelt, maar ook tussen anderen delen van het lichaam. Hij helpt bij het reguleren van je ademhaling, hartslag, spijsvertering, stressrespons en andere processen in het lichaam.
De zenuw is onderdeel van het parasympatische zenuwstelsel, dat verantwoordelijk is voor rust en herstel, in tegenstelling tot het sympatisch zenuwstelsel, dat verantwoordelijk is voor activatie en stressresponsen zoals vechten, vluchten, bevriezen of pleasen.
Wanneer de functie van de nervus vagus verstoord of onderdrukt is, bijvoorbeeld door te weinig slaap, ongeheeld trauma, (chronische) stress, ontstekingen in het lichaam of zenuwschade, kan de effectiviteit van GLP-1-signalen afnemen. Kortom, een goede balans tussen parasympathische en sympathische activiteit is belangrijk voor een optimale GLP-1-productie en -werking. Stressreductie en het bevorderen van een gezonde zenuwfunctie kunnen zo indirect bijdragen aan een betere regulatie van dit hormoon.
Slaappatroon en -kwaliteit
Slaapkwaliteit en het dag-nachtritme beïnvloeden de aanmaak en afgifte van hormonen doordat ze het bioritme van het lichaam reguleren. Verstoring hiervan kan leiden tot veranderingen in het functioneren van de hersen-hypofyse-bijnier-as, waardoor stresshormonen zoals cortisol in het lichaam verhogen. Dit kan de productie van GLP-1 door de L-cellen in de darm negatief beïnvloeden, wat de hormoonbalans verstoort. Daarnaast heeft een verstoord ritme invloed op het parasympathische en sympatische zenuwstelsel, die beide deel uitmaken van de regulatie van de darmfunctie en hormoonafgifte.
Alcoholgebruik
Overmatige alcoholgebruik veroorzaakt ontsteking en verhoogde doorlaatbaarheid van de darmwand, waardoor de functie van de L-cellen wordt verstoord. Daarnaast verandert alcohol de samenstelling van de darmmicrobioom, wat invloed heeft op de signalen die de L-cellen stimuleren om GLP-1 af te geven. Ook dit leidt tot een verminderde productie van GLP-1.
Veroudering
Met het ouder worden nemen de productie en effectiviteit van GLP-1 geleidelijk af. Dit komt door natuurlijke fysiologische veranderingen in de darmfunctie, zoals een verminderde gevoeligheid en activiteit van de L-cellen. Ook het hormonale systeem verandert, waardoor de signalen voor GLP-1-afgifte en de werking ervan minder krachtig kunnen worden. Deze invloed houdt dan uiteraard ook verband met het voedingspatroon, leefstijl en algehele gezondheid.
Lichaamsgewicht
Mensen met een hoog vetpercentage, voornamelijk op de buik, hebben vaak chronische laaggradige ontsteking in het lichaam. Deze ontsteking ontstaat doordat vetweefsel signalen afgeeft die het immuunsysteem licht activeren. Dit kan de gevoeligheid van GLP-1-receptoren verminderen, waardoor de werking van GLP-1 afneemt.
Genetische oorzaken
Tot slot kunnen ook genetische factoren invloed hebben op de productie, afgifte en werking van GLP-1. Sommige mensen dragen genetische variaties die de functie van de L-cellen in de darm beïnvloeden, waardoor ze minder GLP-1 aanmaken. Ook kunnen erfelijke verschillen bestaan in de gevoeligheid van GLP-1-receptoren op cellen, waardoor het signaal minder effectief wordt doorgegeven. Deze genetische verschillen verklaren waarom sommige mensen van nature een lagere GLP-1-activiteit hebben, en daardoor een minder goede regulatie van de eetlust en bloedsuikerspiegel.
Genetische aanleg beïnvloedt dus de productie en werking van GLP-1, maar leefstijlfactoren zoals voeding, slaap, beweging en stress spelen een belangrijke rol in hoe deze genen tot expressie komen. Via epigenetica kunnen deze leefstijlfactoren de genen positief of negatief beïnvloeden, waardoor je door een gezonde leefstijl de werking van GLP-1 kunt ondersteunenen versterken.
Samengevat
Er kunnen diverse oorzaken zijn voor een tekort aan GLP-1 in het lichaam. Mensen met een hoog vetpercentage hebben vaak chronische laaggradige ontsteking, wat de gevoeligheid van GLP-1-receptoren kan verminderen. Ook de samenstelling van de darmmicrobioom en de gezondheid van het darmslijmvlies zijn belangrijk voor een goede GLP-1-productie. Daarnaast spelen genetische factoren en de balans in het zenuwstelsel een rol bij de productie en werking van GLP-1. Over dit onderwerp is nog veel in onderzoek, en het is goed om te beseffen dat er waarschijnlijk ook andere factoren een rol kunnen spelen.

GLP-1- MEDICATIE EN RECEPTORAGONISTEN
Medicijnen die GLP-1 nabootsen, ook wel GLP-1-receptoragonisten genoemd, zijn geneesmiddelen die het natuurlijke incretinehormoon (een darmhormoon dat na het eten insuline-afgifte stimuleert) GLP-1 nabootst. Dit beïnvloedt verschillende processen in het lichaam, zoals de insulineafgifte, hongergevoelens en de communicatie tussen vetweefsel en hersenen.
Een receptorantagonist is een stof die zich bindt aan een receptor zonder deze te activeren. Hierdoor blokkeert het de werking van lichaamseigen stoffen of andere actieve stoffen in het lichaam. Het verhindert dus dat een natuurlijke stof, zoals een hormoon of neurotransmitter, zich kan binden en zijn werking kan uitoefenen. Je kunt het zien als een sleutel die wel in het slot past, maar de deur niet opent, en tegelijk andere sleutels blokkeert.
Een receptoragonist daarentegen bindt zich aan een receptor en activeert deze, waardoor het dezelfde werking op gang brengt als de lichaamseigen stof. De GLP-1-receptoragoniststimuleert daarom net als GLP-1 de afgifte van insuline door de alvleesklier wanneer de bloedsuiker stijgt, terwijl het tegelijkertijd de afgifte van glucagon remt. Ook vertraagt het de maaglediging, waardoor de opname van glucose uit de voeding geleidelijker verloopt, en activeert het via de nervus vagus het verzadigingscentrum in de hersenen, wat zorgt voor een verminderd hongergevoel (zie vorige paragrafen).
Dit is een van de redenen waarom GLP-1-receptoragonisten worden ingezet bij mensen met type 2-diabetes, waarbij ze helpen om de bloedsuikerspiegel beter te reguleren. Mensen die geen gevoel van verzadiging hebben of herkennen of een verstoorde eetregulatie ervaren, kunnen in die zin fysiologisch gezien dus ook baat bij hebben GLP-1-receptoragonisten.
Langdurige activatie van GLP-1-receptoren beïnvloedt naast bovengenoemde fysiologische processen ook de gevoeligheid van het lichaam voor insuline, leptine en ghreline.
- Insuline is een hormoon dat door de alvleesklier wordt uitgescheiden wanneer de bloedsuikerspiegel stijgt, bijvoorbeeld na een maaltijd. Het helpt glucose vanuit het bloed op te nemen in cellen, waar het wordt gebruikt als energie of wordt opgeslagen. GLP-1 verhoogt de afgifte van insuline wanneer de bloedsuikerspiegel stijgt, maar alleen als dat nodig is. Daardoor ondersteunt het een meer evenwichtige glucoseregulatie zonder een risico op te lage bloedsuiker. GLP-1-receptoragonisten bootsen dit effect na en stimuleren zo indirect de insulinewerking.
- Leptine is een hormoon dat door vetcellen wordt afgegeven en onder normale omstandigheden een signaal geeft aan de hersenen dat er voldoende energie is opgeslagen. Bij mensen met een hoog vetpercentage werkt het signaal dat leptine aan de hersenen geeft vaak minder goed, wat leptineresistentie wordt genoemd. Langdurige activering van GLP-1-receptoren lijkt de gevoeligheid voor leptine te verbeteren, met name doordat het ontstekingsprocessen in vetweefsel doet afnemen. GLP-1-receptoragonisten dragen op die manier bij aan een betere communicatie tussen vetweefsel en hersenen, waardoor het lichaam efficiënter op leptine kan reageren.
- Ghreline is een hormoon dat vooral vóór de maaltijd vrijkomt en een hongersignaal naar de hersenen stuurt. Door het verminderen van ghreline-activiteit daalt het hongergevoel, wat helpt om eetlust te reguleren. GLP-1 onderdrukt de afgifte van ghreline, waardoor het hongergevoel afneemt. Ook GLP-1-receptoragonisten verminderen ghreline-activiteit, wat dus ook weer bijdraagt aan een beter verzadigingsgevoel en minder drang tot eten.
Medisch weetje over vetweefsel
Vetweefsel is niet alleen een opslagplaats voor energie, maar is biomedisch gezien ook een actief hormonaal orgaan. En wanneer vetcellen groter worden en zich opstapelen, zoals bijverhoogd vetpercentage in het lichaam, kunnen ze ontstekingsprocessen in gang zetten. Die ontstekingsprocessen spelen een belangrijke rol bij het ontstaan en in stand houden van hormonale verstoringen. En wanneer vetcellen te groot worden en minder goed doorbloed raken, geven ze stresssignalen af die leiden tot een chronische, laaggradige ontsteking in het vetweefsel. Deze ontsteking verstoort de communicatie tussen vetweefsel en andere organen, waaronder de hersenen en de alvleesklier. Ook hierdoor neemt de gevoeligheid voor hormonen als insuline en leptine af, wat de energiebalans en bloedsuikerregulatie niet ten goede komt. GLP-1-agonisten kunnen deze ontstekingsreacties helpen te verminderen, waardoor het vetweefsel weer beter functioneert. En ook dit draagt bij aan het herstel van de hormonale balans en de regulatie van de bloedsuikerspiegel, het verzadigingsgevoel, enzovoort.
KEERZIJDEN VAN HET GEBRUIK VAN GLP-1-RECEPTORAGONISTEN
Veelgebruikte middelen uit de GLP-1-receptoragonistengroep zijn onder andere Ozempic, Saxenda, Byetta, Exenatide, Liraglutide en Semaglutide. En hoewel deze medicijnen voordelen kunnen bieden voor de gezondheid, zijn er ook risico’s en bijwerkingen. Een aantal hiervan zijn:
- Maag-darmklachten zoals misselijkheid, braken, diarree en een opgeblazen gevoel. Deze klachten treden vooral aan het begin van de behandeling op en nemen na verloop van tijd vaak af.
- Vertraging van de opname van andere geneesmiddelen, omdat GLP-1-receptoragonisten de maaglediging vertragen.
- De ontwikkeling van immuunreacties tegen het middel, doordat het xenobiotisch (lichaamsvreemd) is. Dit kan de werking verminderen en/of immuunreacties veroorzaken.
- De mogelijke verstoring van het natuurlijke GLP-1-systeem, vooral bij langdurig gebruik zonder aanpassing van leefstijl. Want hoewel de medicatie het systeem ondersteunt, blijft het noodzakelijk om ook door middle van leefstijl, voeding, beweging, slaap en stressmanagement het natuurlijke GLP-1-systeem te ondersteunen. Medicatie alleen is mijns inziens op de lange termijn geen oplossing, waar ik in de laatste paragraaf van dit artikel verder op inga.
- Het risico op ongewenst gewichtsverlies, ook bij mensen met een gezond gewicht of bij wie gewichtsverlies niet wenselijk is. Dit kan gepaard gaan met verlies van spiermassa, wat nadelige gevolgen heeft voor de stofwisseling en de algehele gezondheid.
- Een mogelijke negatieve invloed op de eetbeleving en relatie met voeding. Sommige mensen ervaren ongewenst vermindering van de eetlust, wat een verstoring kan geven in het natuurlijke hongergevoel en in hun relatie met voeding.
- Stemmingswisselingen, paniekaanvallen, vermoeidheid of concentratieproblemen, mogelijk door de impact van snelle gewichtsverandering of een veranderd voedingspatroon op het zenuwstelsel.
Goed om te weten
- Langdurig gebruik van GLP-1-medicatie roept nog wetenschappelijke vragen op. Er is bezorgdheid over mogelijke ontstekingen van de alvleesklier (pancreatitis) en veranderingen in de cellen van de alvleesklier, hoewel onderzoek hierover nog niet definitief is.
- Het is de bedoeling dat GLP-1-medicatie altijd wordt voorgeschreven en begeleid door een arts, die zorgvuldig afweegt of de voordelen opwegen tegen de mogelijke risico’s, en die de patiënt tijdens de behandeling monitort. Ook is het de bedoeling dat deze medicatie wordt ingezet binnen een bredere aanpak van gezondheid en leefstijl, die bij zou moeten dragen aan een betere regulatie van en het behoud van het natuurlijke hormonaal evenwicht.
Een belangrijk aandachtspunt is dat het lichaam na het stoppen met deze medicatie vaak moeite heeft om het natuurlijke GLP-1-systeem zelfstandig weer op te pakken. Door de kunstmatige stimulatie raakt het eigen systeem minder actief en moet het weer opnieuw wennen aan het zelf regelen van insuline, verzadiging en bloedsuiker. Hoelang dit proces duurt is per persoon verschillend en nog onderwerp van onderzoek. Maar je kunt je voorstellen dat dit tijd vraagt. En in de praktijk zie ik dat hier ook deskundige begeleiding voor nodig is op het gebied van leefstijl, emotioneel welzijn, voeding, beweging, slaap, stressmanagement, waarover meer in de laatste paragraaf van dit artikel.

KRUIDEN EN GLP-1
Inmiddels heb je denk ik een beeld van de werking van GLP-1 medicatie, wat het gebruik ervan in en met het lichaam doet en welke voor- en nadelen dit fysiologisch en biomedisch heeft. Waar echter minder over gesproken wordt, is dat er ook kruiden zijn die de aanmaak van GLP-1 kunnen stimuleren. Ze kunnen een natuurlijk alternatief zijn als mensen op een natuurlijke manier willen werken aan bloedsuikerbalans, verzadiging en spijsvertering. Mijn inziens zou bij een dergelijke benadering ook complementaire holistische zorg geboden moeten worden op het gebied van leefstijl, bewegen, slapen, emotionele gezondheid en de relatie met voeding (zie laatste paragraaf van dit artikel).
Om te begrijpen hoe kruiden precies bijdragen aan de activatie van GLP-1, volgt hieronder een overzicht met enkele voorbeelden, inclusief hun biochemische werking op GLP-1 en aanverwante processen.
- Artisjokblad (Cynara scolymus)
Artisjok is een kruid dat bittere stoffen bevat, zoals cynarine en chlorogeenzuur. Deze bittere stoffen zorgen voor prikkeling van speciale sensoren in je darmen, bitterreceptoren genoemd(medisch: T2R of G-proteïne gekoppelde bitterreceptoren). Deze receptoren zitten op entero-endocriene L-cellen, gespecialiseerde cellen in de darmwand die hormonen aanmaken en afgeven. Wanneer deze receptoren geprikkeld worden, start er een signaaltransductie binnen de cel. Signaaltransductie betekent dat het signaal van buiten de cel wordt doorgegeven en omgezet in een reactie binnenin de cel. Daarbij komen calciumionen vrij, kleine geladen deeltjes die in de cel als secundaire boodschappers werken om processen op gang te brengen. Deze calciumionen stimuleren de exocytose van het hormoon GLP-1. Exocytose betekent dat het hormoon vanuit kleine blaasje (vesikels) in de cel naar buiten wordt gebracht, zodat het in de bloedbaan kan komen. GLP-1 verhoogt vervolgens de insuline-afgifte door de alvleesklier, vertraagt de maaglediging (waardoor je langer vol blijft), en vergroot het verzadigingsgevoel in je hersenen. Door het eten of gebruik van bittere kruiden zoals artisjokblad kan je lichaam op een natuurlijke manier meer GLP-1 aanmaken, wat helpt om je bloedsuiker stabieler te houden en je energie beter over de dag te verdelen.
- Mariadistel (Silybum marianum)
Mariadistel (Silybum marianum) bevat onder andere de flavonolignanen silybine, silydianine en silychristine, samen bekend als silymarine. Deze stoffen hebben een beschermende werking op de lever en beïnvloeden ook processen in de darm. De bittere componenten kunnen, net als bij artisjok, bitterreceptoren op entero-endocriene L-cellen in de darmwand prikkelen, wat de afgifte van GLP-1 stimuleert. Dit hormoon bevordert zoals eerder beschreven de insuline-afgifte door de alvleesklier, vertraagt de maaglediging en vergroot het verzadigingsgevoel.
Mariadistel ondersteunt draagt daardoor bij aan een stabielere bloedsuikerspiegel en een gelijkmatigere energiebalans.
- Paardenbloem (Taraxacum officinale)
Paardenbloem (Taraxacum officinale) bevat ook bittere stoffen, waaronder taraxacine en sesquiterpeenlactonen, die bitterreceptoren in het spijsverteringskanaal activeren. Net als bij artisjok en mariadistel prikkelen deze stoffen entero-endocriene L-cellen in de darmwand en wordt daardoor de GLP-1-afgifte gestimuleerd.
Tegelijk ondersteunt paardenbloem de spijsvertering en de afvoer van afvalstoffen via lever en nieren, wat het metabolisme in algemene zin bevordert en daarmee indirect kan bijdragen aan gewichtsregulatie en de bloedsuikerbalans.
- Gentiaan (Gentiana lutea)
Gentiaan bevat ook prachtige bitterstoffen zoals gentiopicrine en amarogentine. Ook deze stoffen activeren de bitterreceptoren in de darm, wat hetzelfde LGP-mechanisme in gang zet als bij de bovengenoemde bittere kruiden. Naar de specifiek werking van gentiaan op dit proces zijn echter nog maar een aantal kleine klinische studies gedaan.
Gentiaan bevordert, nog krachtiger dan artisjok, mariadistel en paardenbloem, de galproductie. Dit ondersteunt de vetvertering en stimuleert de leverfunctie, wat de spijsvertering optimaliseert en indirect een positieve invloed heeft op het metabolisme, de bloedsuikerbalans en het lichaamsgewicht. De andere kruiden hebben deze werking ook, maar minder krachtig dan gentiaan. - Berberine (o.a. uit Berberis spp.)
Berberine werkt anders dan bittere kruiden. Het activeert een enzym genaamd AMP-geactiveerde proteïnekinase (AMPK), dat helpt de energiehuishouding van cellen te reguleren. AMPK zorgt ervoor dat spieren en vetcellen meer glucose opnemen en remt de gluconeogenese, het proces waarbij de lever nieuwe glucose aanmaakt. Dit verhoogt de gevoeligheid voor insuline, waardoor de bloedsuikerspiegel daalt. Daarnaast stimuleert berberine de groei van entero-endocriene L-cellen in de darm en verhoogt het de aanmaak van het GLP-1-gen, waardoor de eigen productie van het hormoon GLP-1 toeneemt. GLP-1 bevordert vervolgens de afgifte van insuline, vertraagt de maaglediging en zorgt voor een verzadigd gevoel. - Gymnema (Gymnema sylvestre)
De actieve stoffen in gymnema, gymnemazuren genoemd, binden zich aan zoetsmaakreceptoren in de mond en de darm. Daardoor blokkeer je tijdelijk het waarnemen van zoet, wat de trek in suiker vermindert, wat van belang is als mensen overmatig zucht naar zoet hebben.
Ook laat onderzoek zien dat gymnema de aanmaak van insuline kan stimuleren door de activiteit van het insulinegen te beïnvloeden en blijkt het de afgifte van GLP-1 te bevorderen. Dit effect is vooral onderzocht bij dieren, maar het wijst erop dat gymnema het zelfherstellend vermogen van het lichaam kan versterken en zo bijdraagt aan een betere glucoseregulatie. Voor mensen betekent dit dat gymnema een waardevolle aanvulling kan zijn om de bloedsuiker natuurlijk stabiel te houden. Dit kruid wordt dan ook al eeuwenlang gebruikt om de bloedsuikerspiegel te ondersteunen.
Gymnema helpt ook bij het herstel en de vorming van nieuwe β-cellen in de alvleesklier, de cellen die insuline maken, wat op lange termijn helpt de bloedsuiker beter te reguleren.
- Fenegriek (Trigonella foenum-graecum)
Fenegriek bevat oplosbare vezels, galactomannanen, die de opname van glucose in de dunne darm vertragen. Hierdoor stijgt je bloedsuiker na een maaltijd minder snel. Daarnaast bevatten fenegriek ook fenolische stoffen en saponinen, die ontstekingen remmen. Ontstekingen kunnen zorgen voor insulineresistentie, een toestand waarbij cellen minder goed reageren op insuline. Door deze ontstekingen te verminderen, verbeteren de signalen van het hormoon GLP-1 en wordt de regulatie van glucose beter ondersteund.
Conclusie
Kruiden zoals artisjok, mariadistel, paardebloem, gentiaan, gymnema en fenegriek bieden een veelbelovende en natuurlijke ondersteuning van GLP-1. Dit darmhormoon speelt een belangrijke rol in de regulatie van bloedsuiker, verzadiging en insulineafgifte. In verschillende culturen worden deze kruiden al eeuwenlang ingezet ter ondersteuning van de spijsvertering en het algemeen welzijn. Moderne studies sluiten hier steeds vaker op aan, met veelbelovende en soms duidelijke resultaten die de werking van deze kruiden onderbouwen. Dit maakt het gebruik van kruiden een waardevolle manier om het zelfherstellend vermogen van het lichaam te versterken en op natuurlijke manier bij te dragen aan duurzame gezondheid.
Belangrijk: indicaties en contraindicaties
Gebruik van kruiden die de aanmaak van GLP-1 kunnen stimuleren vraagt zorgvuldigheid en deskundige begeleiding. Veel actieve stoffen in kruiden worden in het lichaam afgebroken via enzymen uit de cytochroom P450-familie (CYP-enzymen). Deze enzymen spelen een belangrijke rol bij het metabolisme van veel geneesmiddelen, supplementen en kruiden(preparaten). Sommige kruiden kunnen deze CYP-enzymen beïnvloeden (waaronder mariadistel en berberine), waardoor ze de werking en afbraak van medicijnen kunnen versterken of juist verminderen. Daarom is het belangrijk om niet zomaar kruiden te gaan gebruiken, zeker niet als je ook medicijnen gebruikt.
Een deskundig klinisch kruidengeneeskundige en/of natuurgeneeskundig therapeut kan samen met jou (en eventueel jouw arts of behandelaar) bepalen welk kruid het beste bij jouw situatie past, en welke dosering veilig en effectief is. Zo voorkom je ongewenste wisselwerkingen en haal je het meeste voordeel uit het gebruik van kruiden voor een betere regulatie van de bloedsuiker en het metabolisme.

VISIE
In dit artikel heb je kunnen lezen hoe belangrijk ik het vind dat mensen goed begeleid worden bij de keuzes die ze maken rondom hun gezondheid en algemeen welzijn, of ze nu kiezen voor het gebruik van medicatie of van kruiden. Vanuit mijn vakgebied zie ik mensen, waar mogelijk en verantwoord, het liefst kruiden gebruiken ter ondersteuning van het zelfherstellend vermogen van hun lichaam. Ik vind het gebruik van kruiden daarin waardevol en, wanneer dit medisch verantwoord is, ook een mooi alternatief voor medicatie.
Maar herstel van gezondheid gaat verder dan het gebruik van kruiden of medicijnen. Herstel betekent voor mij: gezien, gehoord, geloofd en serieus genomen worden. Het vraagt om zorgvuldige observatie, passende interventies en realistische verwachtingen. En om het leren begrijpen van de signalen die je lichaam geeft, in plaats van deze te onderdrukken of te negeren. Dat proces verloopt zelden rechtlijnig. Het raakt aan eerdere ervaringen (en de emoties die daaraan verbonden kunnen zijn), maar ook aan genetische aanleg, medische voorgeschiedenis en de complexe wisselwerking tussen hersenen, hormonen, darmen, stofwisseling, zenuwstelsel en immuunsysteem.
Herstel vereist, in mijn optiek, een integrale aanpak met deskundige begeleiding. Met maatwerk, zorgvuldige anamnese en analyse, inzicht in onderliggende mechanismen en patronen, en een individuele benadering waarin klinische kennis, ervaring en betrokkenheid samenkomen.
Wanneer de gezondheid het toelaat, pleit ik ervoor om meer tijd te nemen om het zelfherstellend vermogen van het lichaam op een natuurlijke manier te ondersteunen. Ook als het gaat om het gebruik van GLP-1-medicatie, omdat ieder mens het waard is om klachten vanuit de bron aan te pakken en dit mogelijk langduriger herstel bevordert.
Belangrijk
Dit artikel is niet bedoeld als medisch advies. Ga met aanhoudende of ernstige klachten altijd naar een arts. De informatie in deze blog is bedoeld om te informeren en is niet bedoeld als medisch advies. Als je medicijnen gebruikt, chronische klachten hebt, ziek bent, zwanger bent of van plan bent dit te worden of borstvoeding geeft, raadpleeg dan altijd een deskundige en controleer altijd de contra-indicaties van kruiden en supplementen. Wees je bewust van mogelijke interacties en raadpleeg een goed (klinisch) opgeleide kruidengeneeskundige bij twijfel over veiligheid en gebruik van kruiden.

Een aantal veelbelovende onderzoeken
- Cynara scolymus (artichoke) and its efficacy in management of obesity
- Silymarin: A Natural Compound for Obesity Management
- Role of Fenugreek, Cinnamon, Curcuma longa, Berberine and Momordica charantia in Type 2 Diabetes Mellitus Treatment: A Review
- GLP-alternatives
- Potential Role of Phytochemicals as Glucagon-like Peptide 1 Receptor (GLP-1R) Agonists in the Treatment of Diabetes Mellitus
- Berberine-induced glucagon-like peptide-1 and its mechanism for controlling type 2 diabetes mellitus: a comprehensive pathway review
- Isolation of Positive Modulator of Glucagon-like Peptide-1 Signaling from Trigonella foenum-graecum (Fenugreek) Seed
Interssante boeken
- The GLP-1 Lifestyle van Joshua Hackett
- Fast, feast & flourish van Dr. Dean Jones DC & Jonathan Keith
- OZEMPIC: Risks, Benefits, and Natural Alternatives to GLP-1 Weight-Loss Drugs – Dr. Michael Greger
Lentekruidenscones
Toen mijn gezondheidsreis twintig jaar geleden begon, stopte ik jaren radicaal met het eten van granen (gluten), lactose en ‘fabriekssuikers’. Ik was ervan overtuigd dat het goed voor mij en de hele wereld was, door boeken en blogs die ik las, video’s die ik hierover las en natuurgeneeskundig therapeuten die ik hier veel over hoorde delen. Het bleef echter niet bij het uitsluiten van deze voedingstoffen. Want hoe meer ik over gezondheid en voeding las, des te meer voeding ik ging uitsluiten. Dit resulteerde in dat ik praktisch geen koolhydraten meer at, maar ook geen nachtschade, vlees, voeding waar lectinen en saponinen inzitten en meer. Ik was ervan overtuigd dat ik op de goede weg zag, ook toen ik 2,5 jaar ‘raw vegan’ leefde. Maar een ding vergat ik: echt naar mijn lichaam luisteren.
Na tien jaar kwam ik bij mijn huisarts en een natuurgeneeskundig arts met heel veel ernstige klachten. Ik bleek enorme tekorten te hebben en mij werd dringend aangeraden om mijn voedingspatroon te veranderen om te voorkomen dat ik nog zieker zou worden.
Dit was uitdagend, omdat ik veel angst voor voeding had ontwikkeld, maar ook omdat ik inmiddels heel veel voeding niet meer verdroeg.
Ik stond aan het begin van een lange weg van herstel, lichamelijk en emotioneel, maar ik ging de uitdaging aan en ben heel blij dat ik vandaag ben waar ik ben. Niet alleen omdat ik al zoveel sterker en gezonder ben, maar vooral omdat ik geen angst meer heb voor voeding en enorm geniet van de rust die daardoor in mijn leven is ontstaan en de ‘skills’ die ik blijf leren om steeds meer ‘home made food’ te maken.
Dit betekent dat ik graag gezonde gebalanceerde maaltijden maak, maar ook graag nieuwe recepten probeer, die werkelijk voeden, maar ook lekker zijn en onze spijsvertering ondersteunen. En daar zijn deze heerlijke lentescones een resultaat van.
Ik dacht dus heel lang dat het me goed deed om helemaal geen granen meer te eten. Maar toen ik de opleiding tot darmmicrobioomtherapeut deed en darmmicrobioomuitslagen leerde interpreteren, zag ik met mijn eigen ogen hoe een darmmicrobioom kan verschuiven op het moment dat je zomaar voeding uit gaat sluiten. Ook leerde ik dat ‘niet tegen granen kunnen’ soms ook ‘gewoon’ kan liggen aan hoe deze bereid zijn in plaats van dat granen per definitie de boosdoeners zijn van klachten.

Fermenteren helpt betere verteren
Hoe meer ik hierover ging lezen, hoe meer ik leerde over hoe je granen beter verteerbaar kunt maken door middel van fermentatie, iets wat in veel culturen al eeuwenlang gedaan wordt.
Fermenteren of weken van granen is gunstig voor onze (darm)gezondheid, omdat het de voedingswaarden van de granen vergroot en doordat het bijvoorbeeld fytinezuur (fytaat) afbreekt, een antinutriënt dat de opname van mineralen kan belemmeren.
Een bekende vorm van gefermenteerde voeding is zuurdesembrood, een ambacht waar de afgelopen jaren steeds meer mensen weer mee bezig zijn. Ook mensen die niet goed tegen gluten kunnen, kunnen zuurdesembrood vaak goed verdragen, omdat het fermentatieproces van desembrood tot wel 99% van gluten afbreekt.
Niet iedereen heeft echter tijd, ruimte of zin om zuurdesembroden te maken. En dan is het weken van granen in kefir, karnemelk een goede (rauwmelkse) yoghurteeen heel mooi en makkelijk alternatief. Het vraagt nog steeds wat voorbereidingstijd, maar je hoeft niet elke 50 minuten een deeg te vouwen, dit een nacht te laten rijzen, enzovoort.
Weken in goede zuivel?
Inderdaad en dit gebeurt in heel veel culturen al eeuwenlang. Reden waarom dit zo goed werkt, is omdat er enzymen in kefir, karnemelk en yoghurt zitten die helpen om gluten en antinutriënten af te breken. Daarbij zorgen de vetten en eiwitten in deze vormen van zuivel ervoor dat bijvoorbeeld een brood qua voedingsstoffen meer in balans is dan wanneer je alleen granen en water gebruikt. En een goede balans van koolhydraten, vetten en eiwitten in een brood (of maaltijd wat dat betreft), zorgt voor een gezond metabolisme!
Hoe werkt het
Granen week je gewoonlijk tussen de 12 tot 24 uur (al wordt dit in sommige culturen wel tot drie dagen gedaan). Dit betekent dat je de bloem of het meel waarmee je een brood wil bakken bijvoorbeeld ’s avonds na het eten met kefir, karnemelk of yoghurt mengt en daar de volgende dag dan mee gaat werken. En het handige is, dat je gewoon de hoeveelheden graan (bloem en/of meel) en vocht werkt die in het recept staan.
Door middel van onderstaande recept laat ik je praktisch zien hoe het werkt.

Lentebroodjes met brandnetel en paardenbloemblad
Recept voor 8 broodjes
Ingrediënten
1 cup speltbloem
1 cup speltmeel
1 eetlepel wijnsteenbakpoeder (maakt het broodje lekker luchtig) of 1 theelepel baking soda
1 theelepel keltisch zeezout
4 eetlepels koude (rauwmelkse) boter
3/4e cup/190 ml (rauwmelkse) kefir, karnemelk of yoghurt
3 handjes verse gesneden brandneteltoppen (of 2 handjes gedroogde brandnetel)
1 handje vers gesneden paardebloemblad (of een half handje gedroogd blad)
Eet je vegetarisch of veganistisch, vervang de zuivel dan door kokosyoghurt of een plantaardige melk plus anderhalve eetlepel appelciderazijn. De boter kun je dan vervangen door 4-4,5 el kokosboter.
Hoe je de broodjes maakt
Stap 1:
- Meng de bloem, het meel en de kefir, karnemelk of yoghurt.
- Laat 12 -24 uur afgedekt op een medium warme plek staan.
Stap 2 (baktijd):
- Verwarm de oven nu voor op 210 graden.
- Meng in de tussentijd de baking soda met het zout en de kruiden en voeg dit samen met de boter aan het geweekte bloem-meel-mengsel toe. Kneed alles goed, totdat het een glad deeg is.
- Verdeel het deeg nu in 8 gelijke stukken en vorm rondjes met bijvoorbeeld een mok of deksel van een mason jar.
- Leg de gevormde broodjes op bakpapier op een bakplaat.
- Doe ze in de oven en bak ze in 10-12 minuten goudbruin.
De broodjes zijn heerlijk met home made duizendknoophummus (met goed gewelde kikkererwten), komkommer of gekookte bietjes en wat kiemen of een heerlijke frisse brandnetelpesto. Maar ook heerlijk om in een romige bloemkool- of pompoensoep te dippen.
Enjoy!
Etherische oliën en kinderen
Als je Makor op Instagram volgt, heb je daar waarschijnlijk al veel posts gelezen over het veilig gebruik van kruiden en etherische oliën. Er is alleen zoveel over te vertellen over bepaalde onderwerpen, dat ik besloten heb vandaag eindelijk eens een blog te schrijven over welke oliën veilig zijn voor kinderen, vanaf welke leeftijd je oliën het beste kunt gebruiken en welke verdunningspercentages je het beste kunt aanhouden voor topisch gebruik (gebruik op de huid). Ook zal ik wat vertellen over hoe je veilig een diffuser kunt gebruiken als je jongere kinderen in huis hebt.
Om te beginnen wat praktische informatie
Als ik het in deze blog over oliën heb, bedoel ik etherische oliën, tenzij anders aangegeven. Als ik het over diffusen heb, bedoel ik het verstuiven van etherische olie met een koud water-diffuser, tenzij anders aangegeven.
Mocht je meer willen weten over wat oliemoleculen in ons lichaam doen, dan kan deze blog daar bij helpen.
Houd bij het lezen van deze blog in gedachten dat ik een aromatherapeut (en kruidengeneeskundige) ben. Ik ben onder andere opgeleid op het gebied van de chemie van etherische oliën en farmacologie: de weg die oliën afleggen en hoe deze op bepaalde plekken in het lichaam werken en/of reageren op onze lichaamscellen en moleculen. Mijn kijk op het gebruik van oliën kan soms wat academisch zijn of overkomen. Desalniettemin ben ik absoluut voorstander van het gebruik van etherische oliën, mits dit veilig gebeurt. Ook geloof ik dat ervaringen gebruikt kunnen worden bij wetenschappelijk onderzoek. Ik zal dus nooit zeggen dat een ervaring niet van waarde is als deze (nog) niet wetenschappelijk onderbouwd is.
Er bestaan verschillende visies op het veilig gebruik van etherische oliën; soms ook onder opgeleide aromatherapeuten. Wanneer nodig, zal ik in deze blog verschillende visies duidelijk in beeld proberen te brengen, zodat je vervolgens zelf kunt beoordelen hoe jij oliën al dan niet bij jouw kinderen (of jezelf) wilt gebruiken.
De informatie die je in deze blog kunt lezen, is afkomstig uit mijn studiemateriaal van de afgelopen drie jaar, de website van Plant Therapy en de volgende (wetenschappelijke) boeken:
- Essential Oil Safety van Robert Tisserand & Rodney Young*
- Aromatica deel I en II van Peter Holmes
- Essential Oils van Jennifer Peace Rhind
- Groot handboek geneeskrachtige planten van Dr. Geert Verhelst
- Aromecum van Drs. Harmen Rijpkema

Waarom ik veilig gebruik van etherische oliën belangrijk vind
Aromatherapie is een vak waarbij een aromatherapeut leert hoe je op basis van de inhoustoffen van een etherische olie een oliesamenstelling (blend) kunt maken met een gezondheidsondersteunende werking. Dit gebeurt op basis van een persoonlijke anamnese, omdat ieder mens uniek is en etherische oliën daar volledig op afgestemd kunnen worden. Hier kun je daar meer over lezen.
Je leert als aromatherapeut hoe het menselijk lichaam werkt en hoe verschillende organen omgaan met en reageren op de inhoudstoffen van etherische oliën. Op basis daarvan leer en besef je ook waarom veilig gebruik van etherische oliën belangrijk is.
Het benadrukken van veilig gebruik van etherische oliën is onderdeel van het vak, net als het bestuderen van inhoudstoffen en de positieve invloed die deze kunnen hebben op onze gezondheid. Het verminderen van risico’s op adversatieve (nadelige/ongunstige) reacties op oliën is echter wel deel van de kern van de toepassing van etherische oliën en dat is tevens de reden waarom veel aromatherapeuten veiligheid soms zo benadrukken; niet om je bang of onzeker te maken, maar juist omdat ze het je gunnen om geestelijk, emotioneel en lichamelijk gezonder te worden.
Een aantal voorbeelden van basale adversatieve reacties zijn:
- Huid: droge huid, blaren waar vocht uit komt, jeukerig of branderig gevoel van de huid, rode vlekken, urticaria (rode witte bultjes, omgeven door rode huid).
- Neus en holten: niesen en/of loopneus, verstopte of pijnlijke voorhoofds- en bijholten.
- Luchtwegen: benauwdheid of andere ademhalingsproblemen.
- Ogen: geïrriteerde, branderige ogen, rode ogen, jeuk in de ogen (of ooghoeken).
- Hoofd: hoofdpijn, migraines.
- Maag en darmen: misselijkheid, overgeven, diaree, brandend maagzuur, maag en darmkrampen.
- Spijsverteringskanaal (bij inname): geïrriteerde en beschadigde slijmvliezen in de mond, slokdarm, maag en darmen.
Een aantal maanden geleden vertelde een doktersassistente mij dat ze bij haar dokterspraktijk 2 tot 4 keer in de maand melding krijgt van volwassenen en kinderen met klachten veroorzaakt door onveilig gebruik van etherische oliën. Vaak door inname van etherische oliën, te lang diffusen of onverdund gebruik op de huid. Toen ik voor mijn beeldvorming vroeg of bekend was van welke merken deze oliën zijn en of het misschien synthetische oliën zijn waardoor klachten ontstaan en melding van wordt gedaan, bleek dit niet het geval te zijn. Vaak wordt melding juist gedaan door mensen die oliën gebruiken van grote(re) en bekende(re) bedrijven die naar eigen zeggen de zuiverste en kwalitatief beste oliën verkopen en op basis daarvan soms ook adviseren om oliën onverdund op de huid te gebruiken of deze in te nemen.

Veilig topisch gebruik (gebruik op de huid)
Eén van de eerste aspecten waarover ik leerde met betrekking tot het veilig gebruik van etherische oliën bij kinderen, is dat kinderen geen kleine volwassenen zijn. Het lichaam van een kind werkt vaak nog heel anders dan het lichaam van een volwassene, waardoor stoffen, zoals de moleculen van etherische oliën, vaak ook nog heel anders verwerkt en gemetaboliseerd worden dan in een volwassen lichaam.
Etherische oliën zijn heel potent. Zo is 1 druppel etherische olie net zo sterk als 15-40 koppen medicinale kruidenthee of 10 theelepeltjes kruidentinctuur. Toen ik dit voor het eerst hoorde, was ik verrast maar ook extra gemotiveerd om etherische oliën op een veilige manier te gebruiken. Vanuit mijn kruidengeneeskundige achtergrond weet ik namelijk ook hoe risicovol het kan zijn om dergelijke hoeveelheden kruiden(bereidingen) te gebruiken.
Er zijn aromatherapeuten die adviseren om etherische oliën niet topisch te gebruiken of te diffusen (verstuiven) bij kinderen onder de 2 jaar. Er zijn ook aromatherpeuten die adviseren om etherische oliën pas vanaf 4 of 6 jaar verdund op de huid te gebruiken en de diffuser pas te gebruiken bij kinderen boven de 6 jaar.
Ik heb geleerd dat veilige oliën ook bij kinderen tussen de 3 maanden en 2 jaar ingezet kunnen worden, mits juist verdund en alleen wanneer dit echt nodig is en dit niet dagelijks of preventief gebeurt. Ik wil echter benadrukken dat mijn voorkeur hier niet naar uitgaat en ik bij kinderen tot 2 jaar het liefst alleen hydrosolen/hydrolaten inzet voor gebruik op de huid en in plaats van het gebruik van een diffuser.
Tevens ben ik van mening dat je etherische oliën beter niet kunt diffusen in een ruimte waar kinderen onder de 6 jaar aanwezig zijn, al denk ik wel dat er andere veilige vormen van ‘diffusen’ zijn, waarmee de gezondheid van kinderen ondersteund kan worden. Hier straks meer over, onder het kopje ‘Veilig diffusen’.

Veilig verdunnen
Zoals ik al aangaf, denk ik dat het gebruik van hydrosolen bij kinderen onder de 2 jaar veiliger is dan het gebruik van etherische oliën. En voor herstel van bijvoorbeeld wondjes, billenuitslag of muggenbeten, gebruik ik ook graag draagoliën waarin ik kindveilige kruiden heb laten trekken, en waar ik eventueel een zalf van kan maken. Dergelijke kruidenbereidingen zijn veel milder voor het lichaam dan potente etherische oliën.
Wanneer ik vanuit mijn deskundigheid als aromatherapeut wel de inschatting maak dat een jonger kind meer baat zal hebben bij het gebruik van etherische oliën, houd ik onderstaande verdunningsrichtlijnen aan, die mijns inziens ook voor thuisgebruik veilig zijn. Ik begin altijd met de laagst aanbevolen dosering, en bouw dit eventueel op.
Kinderen van 0 tot 3 maanden: geen gebruik van etherische olie op de huid.
Kinderen tussen de 3 en 24 maanden: 0,25% – 0,5%.
Kinderen van 2 tot 6 jaar: 1% – 2%.
Kinderen van 6 tot 15 jaar: 1.5% – 3%.
Kinderen vanaf 15 jaar: mengrichtlijnen van volwassenen aanhouden.
Deze percentages kun je als volgt praktisch toepassen:
Kinderen van 0 tot 3 maanden: geen gebruik van etherische olie op de huid.
Kinderen tussen de 3 en 24 maanden: 1 – 4 druppels in 30ml draagolie.
Kinderen van 2 tot 6 jaar: 3 – 6 druppels in 10ml draagolie.
Kinderen van 6 tot 15 jaar: 4,5 – 9 druppels in 10 ml draagolie.
Kinderen vanaf 15 jaar: mengrichtlijnen van volwassenen aanhouden.
Bovenstaande percentages zijn gebaseerd op een gemiddelde van 30 druppels als 10% op 10ml. Sommige aromatherapeuten houden 20 druppels als 10% aan, wat in principe nog veiliger is.
Gebruik etherische oliën nooit onverdund op de huid van kinderen onder de 15 jaar (en het liefst ook niet als je ouder dan die leeftijd bent). Ook lavendel-, lavandin- en teatrea-olie niet.
Heb je trouwens wel eens gehoord dat oliën beter worden opgenomen als je ze onder je voeten aanbrengt, en dat ze dan ook de lever niet passeren? Lees deze post dan eens, waarin ik meer uitleg over de huid onder onze voeten en waarom oliën daar juist níet goed worden opgenomen.

Veilig diffusen
Persoonlijk diffuse ik geen enkele etherische olie in een ruimte waar kinderen onder de 6 jaar aanwezig zijn; en dit raad ik anderen ook aan.
Bij kinderen van 6 jaar en ouder adviseer ik aan om alleen oliën te diffusen die veilig zijn bij hun specifieke leeftijd. Hierover kun je verderop in deze blog meer lezen onder het kopje ‘Veilige oliën voor kinderen’.
Als je als volwassene, ouder of opvoeder etherische oliën gebruikt ter ondersteuning van klachten en de oliën die je gebruikt zijn niet veilig voor de kinderen die in huis zijn, gebruik dan een persoonlijke inhalator in plaats van een diffuser.
Ik vertelde al dat ik liever hydrosolen dan etherische oliën gebruik bij kinderen onder de 2 jaar. Toch kun je etherische oliën ook anders gebruiken dan ze bijvoorbeeld uren in de slaapkamer van een slapend kind te diffusen. Dit kan onder andere door een geursteentje met een druppeltje olie in de kamer neer te zetten of een druppeltje olie onderaan een dekentje of lakentje te doen, op een plek waar handjes er niet mee in aanraking komen. Deze vorm van diffusen wordt ook wel passief diffusen genoemd.
Ook kun je 20 minuten voordat je kindje gaat slapen, een druppel olie in zijn/haar slaapkamer diffusen (in een diffuser). Zet de diffuser uit zodra je de kamer met je kindje ingaat en zorg er ook voor dat de ruimte goed geventileerd is.
Veel aromatherapeuten raden aan om 1 druppel per uur te diffusen. Dit kan op verschillende manieren, waar deze rekensom de basis van is:
De 60 minuten van een uur gedeeld door het aantal druppels dat je wilt verstuiven = gelijk aan het aantal minuten dat je in een uur verstuift.
Concreet
Als je 1 druppel etherische olie gebruikt, betekent dat 60/1=60 minuten diffusen.
Daarna de diffuser uit.
Als je 2 druppels etherische olie gebruikt, betekent dat 60/2=30 minuten diffusen.
Daarna de diffuser 30 minuten uit, weer 30 minuten aan en weer 30 minuten uit. In totaal ben je dan 2 uur met 2 druppels bezig, waardoor je gemiddeld dus een druppel per uur in de ruimte hebt verstoven en hebt geïnhaleerd.
Als je 3 druppels etherische olie gebruikt, betekent dat 60/3=20 minuten diffusen.
Daarna de diffuser 40 minuten uit en dit in totaal 3 keer doen.
In totaal ben je dan 3 uur met 3 druppels bezig, waardoor je gemiddeld dus een druppel per uur in de ruimte hebt verstoven en hebt geïnhaleerd.
Deze manier van diffusen (met een maximum van 3 keer een uur per dag) adviseer ik over het algemeen ook voor volwassenen.

Veilige oliën voor kinderen
Onderstaand noem ik de meest bekende oliën, in het Nederlands op alfabetische volgorde – met de Engelse en de botanische naam erachter, waarvan ik geleerd heb dat ze veilig zijn voor kinderen in bepaalde leeftijden.
Deze lijst ziet er op andere websites of in andere boeken soms anders uit, omdat elke aromatherapeut met andere oliën werkt of bijvoorbeeld andere voorkeuren van oliën kan hebben binnen zijn of haar praktijk. Maar over het algemeen zitten de meeste opgeleide aromatherapeuten wel op één lijn wat betreft dit onderwerp.
Mocht je verschillen tegenkomen, onderzoek met behulp van betrouwbare websites en boeken, en vraag bij twijfel een deskundige om advies. Check daarbij voor gebruik altijd het maximaal geadviseerde verdunningspercentage voor topisch gebruik. Dit staat los van de algemene verdunningsadviezen waar ik het in deze blog over heb.
Kinderen van 3 maanden tot 6 jaar, algemene verdunning maximaal 0,25%
- Atlasceder – Cedarwood, Cedrus atlantica
- Basilicum (linalool) – Basil (linalool), Ocimum basilicum
- Bergamot – Bergamot, Citrus bergamia
- Bloedsinaasappel – Blood orange, Citrus sinensis ssp. Sanguinella
- Boerenwormkruid – Blue tansy, Tanacetum annuum
- Citroen – Lemon (gedestilleerd, om fototoxiciteit te voorkomen), Citrus x limon
- Copaiba (oleoresin) – Copaiba, Copaifera officinalis
- Cypres – Cypress, Cupressus sempervirens
- Gemberwortel CO2-extract – Ginger root CO2, Zingiber officinalis
- Geranium – Geranium, Pelargonium asperum en graveolens
- Grove den – Pine, Pinus sylvestris
- Jeneverbes – Juniper berry, Juniperus communis
- Helichryse – Helichrysum, Helichrisum italicum
- Kamille (echte) – German chamomile, Matricaria chamomilla L/recutita
- Kamille (Roomse) – Roman chamomile, Chamaemelum nobile
- Kaneelblad – Cinnamon leaf, Cinnamomum verum) niet kaneelbast.
- Kattenkruid – Catnip, Nepata cataria
- Koriander – Coriander, Corandrum sativum
- Kruizemunt – Spearmint, Mentha spicata
- Kurkuma, Curcuma longa (wortel)
- Lavandin, Lavandula x intermedia
- Lavendel (echte) – True lavender, Lavandula angustifolia
- Mandarijn – Tangerine/Mandarin, Citrus reticulata
- Marjolein (zoet) – Marjoram (sweet), Origanum majorana
- Mirre – Myrrh, Comniphora myrrh (of molmol)
- Muskaatsalie – Clary sage, Salvia Sclarea
- Neroli – Neroli, Citrus x aurantium var.amara
- Palmarosa – Palmarosa, Cymbopogon martinii var motia)
- Patchouli – Patchouli, Pogostemon Cablin
- Roos absolue – Rose absolue, Rosa Damascena
- Roze grapefruit – Pink grapefruit, Citrus x paradisi (kan fototoxiciteit veroorzaken)
- Sandelhout – Australian sandelwood, Santalum Spicatum
- Siberische spar – Fir needle, Abies sibirica
- Teatree – Teatree, Melaleuca alternifolia
- Turmeric CO2-extract – Turmeric CO2, Curcuma longa
- Vanille CO2-extract – Vanilla CO2, Vanilla planfolia
- Vetiver – Vetiver, Vetiveria zizanoides (kan nachtmerries veroorzaken)
- Wierook carteri, frerana en serrata – Frankincense, Boswellia carteri, frerana en serrata
- Zoete sinaasappel – Sweet orange, Citrus x sinensis
- Zwarte peper – Black pepper, Piper nigrum
- Zwarte spar – Black spruce, Picea mariana
De dikgedrukte namen van oliën zijn volgens Tisserand en Plant Therapie 100% veilig voor topisch gebruik bij kinderen in deze leeftijd en ouder, op voorwaarde dat ze juist verdund worden.
Kinderen van 6 tot 10 jaar
Voor kinderen in de leeftijd van 6 tot 10 jaar kun je alle bovengenoemde oliën gebruiken, inclusief:
- Mirte – Myrtle, Myrtus communis L.
- Rozemarijn – Rosemary, Rosmarinus officinalis
Over de volgende oliën verschillen de meningen een beetje in de wereld van de aromatherapie:
- Citroengras – Lemon grass, Cymbopogon flexuosus
- Jasmijn absolue – Jasmin absolue, Jasminum samba of grandiflorum
- Ylang ylang – Cananga odorata
Tisserand & Young geven aan dat je deze oliën veilig kunt gebruiken bij kinderen, maar omdat er wel duidelijke maximaal geadviseerde verdunningspercentages zijn voor op de huid (Citroengras 0,6%, Jasmijn 0,7% en Ylang ylang 0,8%) , zegt Plant Therapy bijvoorbeeld: “Neem geen risico.”
Deze drie oliën kunnen makkelijk vervangen worden door andere veilige oliën met eenzelfde werking. Daarom adviseer ik mensen die niet bekend zijn met de maximaal geadviseerde verdunningspercetages voor topisch gebruik en mensen die thuis, zonder deskundige begeleiding, etherische oliën gebruiken, om deze drie oliën niet te gebruiken bij kinderen onder de 10 jaar en met grote voorzichtigheid bij kinderen tot 15 jaar (afhankelijk van onder andere lichaamsontwikkeling, bouw, gewicht, geestelijke, emotionele en lichamelijke gezondheid).

Eucalyptus- en pepermuntolie
Veel aromatherapeuten hebben geleerd dat je eucalyptus- en pepermuntolie niet bij kinderen kunt gebruiken. Eucalyptusolie vanwege het hoge gehalte 1,8-cineool en pepermuntolie vanwege het hoge gehalte menthol. Deze inhoudstoffen kunnen namelijk een vertraging van de ademhaling veroorzaken, wat neurologische problemen kan veroorzaken bij sommige kinderen.
De letterlijke contraindicatie van deze oliën voor kinderen onder de 10 jaar is dat je de olie niet op of dichtbij het gezicht mag aanbrengen. Dat is een ander advies dan ‘nooit bij kinderen gebruiken’. Daarbij gaat dit advies ook over de geïsoleerde inhoudstoffen en niet direct over gemengde of verdunde oliën.
Ondanks dat zijn de verdunningsadviezen in onderstaande overzicht van het Tisserand Institute, wel van het grootste belang met betrekking van het gebruik van deze oliën bij kinderen. Deze percentages worden ook binnen de internationale gemeenschap van aromatherapeuten aangehouden, behalve door de aromatherapeuten die ervoor kiezen om deze oliën helemaal niet bij kinderen te gebruiken, waar zeker ook iets voor te zeggen is.
| Etherische olie | Kinderen van 0-3 jaar | Kinderen van 3-6 jaar |
| Eucalyptus Eucalyptus globules en radiata | Diffusen (zoals in deze blog omschreven) & topisch gebruik met een verdunning van maximaal 0,5%. | Diffusen (zoals in deze blog omschreven) & topisch gebruik met een verdunning van maximaal 1,0%. |
| Pepermunt Mentha x piperita | Niet gebruiken bij deze leeftijd | Diffusen (zoals in deze blog omschreven) & topisch gebruik met een verdunning van maximaal 0,5% |
Voor kinderen boven de 6 jaar wordt voor eucalyptus- en pepermuntolie de algemene richtlijnen geadviseerd voor het verdunnen van de oliën (zie ‘Veilige verdunnen’).

Blends, melanges, composities, synergieën
Naast de single etherische oliën die je kunt gebruiken, zijn er ook heel veel blends verkrijgbaar. Dit zijn samenstellingen van verschillende etherische oliën (soms gemengd met een kokosolie of andere draagolie), die ook wel melanges, composities en synergieën genoemd worden. Sommige samenstellingen kun je inzetten om het immuunsysteem te ondersteunen, andere om pijn te verzachten of het zenuwstelsel te ontspannen, enzovoort.
Gebruik bij kinderen alleen blends waarin etherische oliën zitten die veilig voor hen zijn.
Als er dus rozemarijnolie in een olieblend zit, gebruik deze dan niet bij kinderen onder de 6 jaar. En zitten er andere oliën in, zoals kaneelbast, wintergreen, tijm, mirte, engelwortel, enzovoort, gebruik ook deze blends dan niet bij kinderen.
Tip:
Veel bedrijven zetten de ingrediënten van een blend op de labels van hun olieflesjes. Sommige bedrijven doen dit echter niet, om te voorkomen dat deze blends nagemaakt zullen worden. Farfalla is een van die bedrijven (het enige minpuntje vooralsnog), hoewel ze hier wel graag verandering in willen brengen. Wettelijk is het toegestaan dat een deel van de ingrediënten op de flesjes van blends gezet worden (wat bij single oliën niet mag), maar er zou dan wél een uitsluitselrapport van de blend beschikbaar moeten zijn. Zo’n rapport kun je krijgen op het moment dat jij vraagt of bepaalde oliën in een blend zitten en het bedrijf aangeeft dat de specifieke olie niet een van de ingrediënten is.
Vind je dit omslachtig (wat het is), gebruik dan alleen merken die precies op het label hebben staan wat er in een blend zit, of gebruik alleen de single oliën van het merk.

Tot slot, geniet!
Hoewel ik voorstander ben van veilig (en duurzaam) gebruik van etherische oliën, wil ik je vooral aanmoedigen om te genieten van hoe bijzonder deze prachtige inhoudstoffen van planten kunnen werken.
Daarom deel ik zo veel mogelijk kennis op mijn Instagram-account, zodat jij etherische oliën (en kruiden) veilig en met vertrouwen kunt (leren) gebruiken.
Want hoe meer jij leert, hoe beter je zelfstandig beslissingen kunt nemen over hoe jij oliën wilt gebruiken. En hoe meer jij daar je weg in vindt, hoe minder overweldigt je zult zijn door de vele accounts en blogs over etherische oliën die als paddenstoelen uit de grond schieten.
Neem de tijd om stap voor stap een etherische olie te leren kennen en te gebruiken. Stel vragen, onderzoek en ga in gesprek met (onafhankelijke) deskundigen.
Jij en je kinderen zijn het het waard om deskundige en betrouwbare informatie te krijgen.
You’ve got this!
_________________________________________________________________________________________________________________
*
Tisserand & Young hebben er 10 jaar over gedaan om het boek Essential Oil Safety samen te stellen, met meer dan 4000 voetnoten naar (klinische) onderzoeken, peer reviews en meer. Mocht je meer willen leren over etherische oliën, maar ook zelf willen kunnen opzoeken welke verdunningspercentages voor topisch gebruik worden geadviseerd (door hen en door nationale en internationale overkoepelende organisaties), en op kunnen zoeken wat bijvoorbeeld de contraindicaties van bepaalde oliën zijn, dan is dit boek een absolute aanrader.
Stress en etherische oliën
Stress… Hoe vaak voel jij stress, voel je je geleefd, voel je je gehaast of opgejaagd? Misschien nooit, omdat je een lekker relaxed leven hebt. Maar misschien sta je soms ook wel op met een krop in je buik omdat je opziet tegen de dag, of heb je nek- en schouderklachten omdat je je vaak gespannen voelt of voel je je soms een of meerdere dagen ‘zonder reden’ ontzettend moe.
Veel mensen zijn gewend aan stress en leven hun leven in zo’n rap tempo, dat ze niet meer (kunnen) voelen welke invloed stress op hun gezondheid heeft. Daarbij associeren mensen stress vaak met zich overweldigd, boos of angstig voelen, terwijl stress er vaak ook heel anders uitziet.
Bepaalde lichamelijk klachten die veroorzaakt of verergerd kunnen worden door stress zijn bijvoorbeeld keelontsteking, paniekaanvallen, astma, auto-immuunziekten, kanker, hart- en vaatziekten, darmklachten, een verstoorde relatie met voeding, een te hoge bloeddruk, depressiviteit, diabetes, hoofdpijnen en migraines, prikkelbare darmsyndroomklachten, een laag libido, hormonale disbalans (bijvoorbeeld onregelmatig menstrueren), spier- en gewrichtspijn, huidklachten, slaapproblemen, maagzweren, PMS en meer.
Vaak geeft ons lichaam al lang aan dat er te veel stress in ons leven is, maar dringt de boodschap nog niet goed tot ons door. En soms willen we dat ook niet, omdat we niet kunnen overzien wat nodige veranderingen teweeg zullen brengen. En die onzekerheid alleen al kan zoveel angst oproepen, dat mensen bewust of onbewust kiezen om toch maar door te gaan. In de hoop dat ze het nog even zullen volhouden of het misschien vanzelf zal overgaan.
Maar wat als we naar ons lichaam gaan luisteren? Als we stil worden, naar binnen keren en eerlijk zijn over hoe het er daar uitziet? Hoe gaat het werkelijk met je en wat heb je nodig? Wat zegt die innerlijke stem als je vraagt wat je nodig hebt, en durf je daarnaar te luisteren?
Losstaand van keuzes die je misschien te maken hebt, kunnen etherische oliën helpen om stress te doorbreken. Ze kunnen de cyclus van stress(reacties) doorbreken, vanwege hun diepwerkende rol in de verbinding tussen onze geest en ons lichaam.
Stress is namelijk niet wat we meemaken, wat ons overkomt of wat er in ons leven gebeurt, maar hoe we gebeurtenissen waarnemen. En daarom is ons vermogen om met stress om te gaan elke dag anders. Stress is de reactie van ons lichaam op wat er in het leven gebeurt, en als we naast het maken van keuzes (voor de lang termijn verandering) leren hoe we die reacties kunnen verminderen of doorbreken, kunnen bepaalde lichamelijk klachten vaak ook aanzienlijk minder worden.

Wat etherische oliën voor je kunnen betekenen
Etherische oliën kunnen bijdragen aan het verminderen van spanning in ons lichaam, het immuunsysteem ondersteunen (dat onder andere door het ‘stresshormoon’ cortisol wordt onderdrukt),, onze emotionele gesteldheid ondersteunen door het sympatisch zenuwstelsel (fight-or-flight-systeem) tot rust te brengen en het parasympatisch zenuwstelsel (rest-and-digest-systeem) te stimuleren. Daarbij kunnen etherische oliën helpen om ontspannen activiteiten te doen en kunnen ze het geheugen, ons slaappatroon en ons energieniveau ondersteunen.
Etherische oliën zijn geen wondermiddelen (als zullen sommige mensen dat zeker zo ervaren), maar ze hebben een enorm krachtige complementaire (aanvullende) werking als we actief stress willen doorbreken in ons leven. Een voorbeeld hiervan is als je bijvoorbeeld in bad gaat met met etherische oliën die rustgevende eigenschappen hebben. Dit zal anders voelen dan wanneer je in bad gaat met alleen water. En zo kun je ook baat hebben bij het doen van ademhalingsoefeningen waarbij je etherische oliën met ontspannende eigenschappen gebruikt (wat eenzelfde effect kan hebben als goed ademen tijdens een boswandeling, waarbij je de etherische oliën van de bomen kunt ruiken), in plaats van dat je dit zonder etherische oliën doet.
Dit komt omdat etherische oliën direct invloed hebben op ons limbisch systeem en omdat ze een belangrijke rol spelen in de eerder genoemde verbinding tussen onze geest en ons lichaam.

Etherische oliën en ons emotioneel geheugen
In deze blog kun je heel veel meer over lezen over het effect dat geur op het limbisch systeem, onze emoties en ons gedrag heeft, maar ik zal hier ook een korte (zover dat lukt) samenvatting van geven.
Ingeademde moleculen van etherische oliën komen via de neusholte in het olfactorische epitheel terecht, waar ze oplossen in het slijmvlies en waar vandaan ze naar olfactorische receptoren worden ‘vervoerd’. Zodra een geurmolecuul zich aan een receptor verbindt (wat in minder dan een seconde na inademen gebeurt), wordt er een elektrisch signaal aan de reukkolf gegeven. De vezels van de reukgolf (bulbus olfactorius) leiden dit signaal vervolgens naar de reukbaan (tractus olfactorius) die zich vertakt in verschillende zenuwstructuren die uitkomen in de olfactorische hersenschors.
De zenuwen van het olfactorisch systeem zijn direct verbonden met het limbisch systeem, dat ook wel ons ‘emotionele geheugen’ wordt genoemd. Dit systeem is onderverdeeld in drie hoofdgebieden en bestaat uit tien verschillende structuren, waar de amygdala, hippocampus, hypothalamus en thalamus deel van zijn.
Deze prachtige delen van onze hersenen zijn onder andere verantwoordelijk voor onze emoties, gedrag, motivatie, lange termijngeheugen en ons reukvermogen. En daar ligt ook precies de kracht van etherische oliën inhaleren en ruiken, wat ik prachtig vind!

Stress voelen en herkennen
Op het moment dat je etherische oliën gaat inzetten wanneer je een stressvol leven hebt of door een stressvolle periode gaat, kies je voor een andere reactie dan je automatische copingreactie. En door deze nieuwe manier van reageren te herhalen, creëer je stap voor stap een nieuwe gewoonte waar je veel baat bij kunt hebben als je worstelt met stress en de gevolgen daarvan.
Eigenlijk is het inzetten van etherische oliën op dit soort momenten een prachtige manier om (weer te leren om) voor jezelf te zorgen. Zelfzorg door met aandacht te luisteren naar wat je geestelijk, emotioneel en lichamelijk nodig hebt, in plaats van jezelf voorbij te rennen.
Wat denk jij dat je ten diepste nodig hebt? Ben je je daar bewust van? En ben je je ervan bewust dat achter elk gedrag een gevoel en/of emoties zit, waar weer verlangens en behoeften achter schuilgaan? Deze herkennen en erkennen is de kern van genezing en van verandering, en dat is de reden waarom het zo goed kan zijn om een gewoonte te (leren) ontwikkelen, waarbij je een aantal keer per dag even stil gaat staan om te voelen hoe het me je lichaam, je hart, jouzelf gaat. En op basis daarvan te leren om etherische oliën te gebruiken om stress te doorbreken, waar ik later in deze blog met concrete voorbeelden op terugkom.
Een manier waarop je dit ‘stilstaan’ praktisch kunt vormgeven is door op een plaatst te gaan staan, zitten of liggen waar zo veel mogelijk rust voor je is. Haal vervolgens een aantal keer diep adem en probeer je te ontspannen. Ga daarna een minuut of twee bewust na hoe je hoofd voelt, je voorhoofd, oren, ogen, neus, kaak, nek, hals, schouders, bovenramen, ellebogen, onderarmen, handen, vingers, borstkas, je hart, ademhaling, maagstreek, onderbuik, boven- en onderrug, heupen, billen, dijen, bovenbenen, knieën, kuiten, scheenbenen, enkels, voeten, hielen, tenen.
Probeer jezelf bewust te worden van alles wat je voelt en ervaart als je jezelf zo ’scant’. Dit is waardevol voor het doorbreken van stress(reacties) in je leven, dus voel zover je dat lukt in vrijheid en zonder schaamte.
Wat vertelt je lichaam je? Is je kaak misschien verkrampt? Heb je misschien een trillend ooglid? Is je hartslag rustig of misschien juist niet? Voel je spanning of pijn in bepaalde delen van je lichaam? Heb je misschien een zenuwachtig gevoel in je buik? Ben je moe, voel je je overweldigd, ongeduldig misschien, ontheemd, verdrietig of juist heel rustig en blij?
Welke gedachten komen er boven nu je zo concreet naar jezelf luistert? Zijn er gedachten die zich herhalen? Kun je voelen wat deze gedachten met je doen?
Je hoeft hier geen uren bij stil te staan of uren na te blijven denken over wat je ervaart en voelt; het gaat puur om de bewustwording, omdat het herkennen en erkennen van emoties is belangrijk om stress(reacties) te kunnen doorbreken of reguleren. En als je een gevoelen kunt identificeren, kun je ook makkelijker het verlangen of de behoefte die erachter ligt zien en (leren) omarmen. En misschien voelt even stilstaan om te horen wat je lichaam je vertelt confronterend, een beetje gek of ongemakkelijk, maar hoe vaker je het doet, des te normaler het voor je wordt en des te sneller het ‘scannen’ gaat, omdat je patronen zult gaan herkennen.

Etherische oliën inzetten bij stress
Zoals je net hebt kunnen lezen, zijn geurmoleculen via allerlei receptoren verbonden met ons limbisch systeem, het gedeelte van onze hersenen dat weer met onze emoties (en ons geheugen) verbonden is. En dit is nu zo mooi aan etherische oliën: ze kunnen ons helpen om te leren reageren vanuit rust, ruimte en verbondenheid met onszelf en de ander en om primaire heftige pijnreacties te helpen doorbreken (al is mijns inziens ook daar een tijd en plaats voor).
Zo kan frankincense etherische olie je bijvoorbeeld helpen als je je onrustig voelt, doordat de olie eigenschappen heeft die onze geest, ziel en lichaam kunnen helpen kalmeren en ons kunnen helpen om meer te aarden. Op het moment dat je bij jezelf herkent dat je onrustig bent en je neemt een moment de tijd om deze olie te inhaleren en zijn werk te laten doen, is de kans groot dat je minder (of niet) primair reageert, maar meer vanuit rust. Vaak heeft dit constructievere communicatie tot gevolg.
En stel dat spanning zich bij jou uit in nekklachten, dan is frankincense etherische olie ook daar heel mooi voor, omdat hij heel krachtig is om spieren die verkrampt zijn door stress te helpen ontspannen.
Door etherische oliën op deze manier in te zetten, help je niet alleen een reactiepatroon en coping mechanisme doorbreken, maar help je je geest, ziel en lichaam dus ook tot rust komen en overzicht te krijgen. Door dit dagelijks te oefenen (en dat vraagt tijd), kun je nieuwe reacties aanleren, waarbij je vanuit rust communiceert en niet automatisch vanuit stress en emoties (maar nogmaals, dat is natuurlijk niet altijd verkeerd). Dit is reden waarom etherische oliën bijvoorbeeld ook een mooie aanvulling kunnen zijn op therapiegesprekken.
Houd in gedachten, dat als je frankincense niet lekker vindt ruiken, je ook een andere etherische olie kunt gebruiken die een ontspannende werking heeft. Want een olie gebruiken waarvan je de geur niet lekker vindt, zal je over het algemeen niet helpen om te ontspannen. Daarbij werkt ook niet elke olie voor iedereen hetzelfde. Zo raak ik bijvoorbeeld snel geprikkeld van lavendelolie, maar ken ik genoeg mensen die daar juist heel ontspannen van raken.
Mijns inziens zit het doorbreken van bepaalde patronen en mechanismen niet alleen in de kracht van de eigenschappen die etherische oliën kenmerken, maar juist in het samenspel van het gebruik van oliën met het intentioneel creëren van nieuwe gewoonten.
Houd dit ook in gedachten als je onderstaande voorbeelden leest van oliën die bij specifieke gevoelens en emoties ondersteuning kunnen bieden.
Angst: cypress, jeneverbes, Roomse kamille, zoete sinaasappel, vanille
Boosheid: atlasceder (cedarwood), bergamot, citroen, frankincense, ho-hout, (wilde berg) lavendel,
Gebrek aan focus: atlasceder, citroen, rozemarijn, sandelhout, vetiver, zwarte spar
Geirriteerdheid: copaiba, citroengras, bergamot, eucalyptus, frankincense, lavendel, ylang ylang
Onrust: blauwe boerenwormkruid (blue tansy), echte kamille, lavendel, petitgrain, roos, zwarte spar,
Verdriet (en rouw): citroen, geranium, jasmijn, sandelhout, sinaasappel
Depressieve gevoelens: bergamot, petitgrain, Roomse kamille, ylang ylang
Concrete voorbeelden
Angst
Als je geregeld angst ervaart op het moment dat je een conflict met je partner hebt en vanuit die angst allerlei dingen zegt die je achteraf helemaal niet wilde zeggen, kunnen etherische oliën veel ondersteuning bieden.
Om dit soort momenten ‘voor te zijn’ of te doorbreken, kun je een persoonlijke inhalator maken met bijvoorbeeld cypres en zoete sinaasappel etherische olie, die je erbij pakt als je de angst voelt bovenkomen. Je stapt daarmee heel even uit de situatie.
Gebruik de inhalator terwijl je zit, met je voeten stevig op de grond, en inhaleer 5-10 keer. Neem de tijd, doe wat lukt (ik besef dat angst grillig kan zijn) en blijf op je ademhaling letten. Probeer hierbij te voelen waar de angst zit en waar deze vandaan komt.
Als je je weer rustiger voelt, kun je verder gaan met je gesprek of dit op een ander moment doen. Maak hierover afspraken met je partner, zodat diegene weet wat er gebeurt als je even wegloopt om te voorkomen dat je uit angst gaat reageren.
Natuurlijk kan het ook zo zijn dat je het juist nodig hebt om in eerste instantie te vertellen dat je angst ervaart en vind je het daarna fijn om de persoonlijke inhalator te gebruiken waar je partner bij is. Luister hierin vooral naar jezelf. Je kent jezelf het beste.
Boosheid
Stel je hebt een collega op je werk die manipuleert. Je hebt een aantal keer aangegeven dat je zijn of haar manieren van communiceren onprettig vind, maar er lijkt niets te veranderen. Elke keer als deze collega in teamvergaderingen inbreng heeft, maakt het je boos en reageer je nogal heftig. Je ziet dat dit effect heeft op het hele team, maar vindt het moeilijk om je mond te houden als je emoties hoog zitten.
In eerste instantie is het belangrijk dat je helder krijgt waarom je zo boos wordt van manipulatie. Tegelijk is het aan jou om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen reacties. Wat hierbij kan helpen is om voorafgaand aan de vergadering tijd te nemen om emotioneel voor te bereiden op de vergadering. Leer herkennen waar jouw boosheid in je lichaam zit en probeer eerlijk te zijn over de oorzaak achter die boosheid.
Op dit moment kun je ook gebruik maken van etherische oliën. Bijvoorbeeld door een persoonlijke inhalator in je bureaula klaar te hebben liggen, met atlasceder, frankincense en bergamot. Deze oliën kunnen ondersteuning bieden als je boos of geïrriteerd bent, en kunnen je helpen om met een rustiger gevoel deel te nemen aan een vergadering. Voel je je boosheid toch nog opborrelen tijdens de vergadering, ga dan even naar de wc of haal een glaasje water, zodat je de inhalator nogmaals kunt gebruiken.
Op deze manier doorbreek je een gewoonte, een patroon, en kun je stap voor stap boven de manipulatie leren staan.
Onrust
Stel je bent gescheiden en hebt drie kinderen die de helft van de week bij jou zijn en de andere helft van de week bij hun andere ouder. Als de kinderen niet bij jou zijn, ben je onrustig en heb je vaak last van je schouders. Je vindt het moeilijk om alleen te zijn en zorgt dat je die dagen zo veel mogelijk weg bent. Je gaat met vrienden eten, even langs je ouders, nog even naar de stad, enzovoort. Als je maar niet alleen hoeft te zijn.
Maar hoe mooi zou het zijn als thuis ook als je alleen bent een ontspannen plaats kan zijn waar je een boek leest of film kijkt, waar je lekker voor jezelf kookt en misschien wat vrienden uitnodigt?
Ook hier kunnen etherische oliën ondersteuning in bieden. Door ’s morgens als je wakker wordt of op het moment dat je je huis eigenlijk uit wilt vluchten, een diffuser aan te zetten met etherische oliën, waarvan de geuren je tot rust brengen en een gevoel van rust en/of veiligheid geven. Denk aan wilde berglavendel of atlasceder, gecombineerd met kamille, vanille, sinaasappel of zwarte spar.
Probeer als je bewust van deze geuren geniet stil te staan bij de reden waarom je bang bent om alleen te zijn. Door hier aandacht aan te schenken, kun je patronen in je leven stap voor stap veranderen.
Ook kun je een olieblend samenstellen om je schouders te helpen ontspannen, bijvoorbeeld met lavendel en frankincense.
Je emoties helpen om tot rust te komen en je lichaam helpen te ontspannen, maakt dat jij grip op onrust krijgt in plaats van dat onrust grip op jouw heeft.

Meest effectieve gebruik bij ondersteuning van stress
Er zijn verschillende manieren waarop je etherische oliën kunt gebruiken. Voor ondersteuning van emoties, adviseren aromatherapeuten over het algemeen diffusen (verstuiven), het gebruik van een persoonlijke inhalator of het gebruik van een aromasteentje.
Inhalatie is het meest effectief is als het gaat om ondersteuning van emotionele klachten (en sommige lichamelijke klachten). Daarom raad ik meestal aan om een diffuser en/or persoonlijke inhalator te gebruiken als je concreet aan de slag wilt met het ondersteunen van emoties die voortkomen uit stress.
Een persoonlijke inhalator is prettig als je etherische oliën op je werk wilt gebruiken, omdat het aanbrengen op de huid voor anderen in je omgeving veel meer aanwezig is en dit onprettig voor hen kan zijn. Geur is nu eenmaal persoonlijk en geur doet met iedereen ook iets anders. Houd daarom altijd rekening met anderen. Een persoonlijke inhalator helpt hierbij, wat ook voor schoolgaande kinderen die een tijdje etherische oliën gebruiken een uitkomst is.
Natuurlijk kun je etherische oliën ook gebruiken als je wilt ontspannen door middel van een warm bad, een massage, een voetenbadje, enzovoort.
Ondersteuning bij lichamelijke stressgerelateerde klachten
Lichamelijk klachten veroorzaakt door spanning, stress of onverwerkte emoties waarbij etherische oliën complementaire (aanvullende) ondersteuning kunnen bieden zijn onder andere:
- Spijsverteringsklachten (maag-darm-klachten)
- Hoofdpijnklachten
- Spierklachten (verkrampte nek, rug, kaak, bekken, enz.)
- Hoge bloeddruk
- Hartkloppingen
- Hormonale disbalans
- Slaapproblemen
- En meer…
Uiteraard is het in eerste instantie van belang dat je bij dergelijke klachten naar je huisarts of behandelend arts gaat.
Omdat ik groot voorstander ben van een holistische aanpak van klachten, zal ik mensen ook altijd aanmoedigen om de oorzaak van klachten te gaan onderzoeken.
Meer manieren om stress te helpen verminderen
Natuurlijk zijn er naast het gebruik van etherische oliën nog veel meer praktische manieren om stress te verminderen in je leven. Bijvoorbeeld door minder te gaan werken als dit financieel mogelijk is, door je zenuwstelsel en lever te ondersteunen door middel van het gebruik van kruiden, buiten zijn, stress-triggers uit de weg te gaan of ermee leren omgaan, je darmgezondheid te optimaliseren, de tijd te nemen om je hart te delen bij mensen bij wie je je veilig voelt, een grappige film kijken, stilte-tijd, een mooi boek lezen, voldoende slapen, bewegen, gezond eten, zorgen dat je dingen doet waarvan je geniet en waarvan je oplaadt, een gezond sociaal leven opbouwen, enzovoort.
Tot slot
Leren omgaan met stress en emoties is vaak een hele reis. Gun jezelf daarom de tijd om nieuwe gewoonten aan te leren, neem de tijd om je opnieuw of dieper met jezelf te verbinden, en trek op tijd aan de bel als je hulp nodig hebt voor emotionele of lichamelijke klachten.
Belangrijk
- Ga met aanhoudende en ernstige klachten altijd naar een arts.
- De voorbeelden in dit blog zijn algemene voorbeelden om complementaire ondersteuning te bieden bij stress-gerelateerde emoties en klachten. Deze voorbeelden zijn niet bedoeld als medisch advies.
- Check als je medicijnen gebruikt, chronische klachten hebt, ziek bent, zwanger bent (of wilt worden), altijd contraindicaties van etherische oliën voordat je ze gebruikt. Echte kamille kan bijvoorbeeld de werking van medicijnen verminderen of versterken en zo kunnen ook andere etherische oliën dergelijke eigenschappen hebben.
- Zoek altijd op (of vraag aan een deskundige) wat de maximaal aangeraden verdunningspercentage van etherische oliën voor gebruik op de huid zijn, om nare reactie te voorkomen. Veilig gebruik betreft het zo laag mogelijk houden van risico’s op bijvoorbeeld huidreacties, opbouwende sensitiviteit en allergieën. Hoe zuiver je oliën ook zijn, dergelijke reacties kunnen altijd en bij iedereen ontstaan.
Een klinische kijk op adaptogene kruiden
Een van mijn afstudeeropdrachten was onderzoek naar de werking van adaptogene kruiden op een aantal specifieke systemen in het lichaam. Vorige week heb ik het artikel dat ik hierover schreef vertaald en gereviseerd, om het eindelijk als een blog op mijn website te plaatsen en beschikbaar te stellen aan de Natuur Diëtisten Nederland, waar ik als redactielid artikelen voor mag schrijven. Geniet ervan!
INLEIDING
Adaptogene kruiden zijn planten die het lichaam helpen zich aan te passen aan stress en het evenwicht (homeostase) te herstellen. Ze hebben een brede invloed op verschillende fysiologische systemen, zoals het zenuwstelsel, de hormoonhuishouding en het immuunsysteem. Ze werken voornamelijk door middel van het reguleren van drie bijzondere assen: de hypothalamus-hypofyse-bijnier-as (HPA-as), de hypothalamus-schildklier-bijnier-as (HPT-as) en de hypothalamus-hypofyse-eileider-as (HPO-as). Daarnaast beïnvloeden ze ook bepaalde neurotransmitters, het immuunsysteem en de energiebalans in het lichaam.
De assen worden aangestuurd door een netwerk van hormonale en neurologische signalen, waarbij verschillende klieren en organen samenwerken om de fysiologische reactie van het lichaam op stress en andere hormonale veranderingen te reguleren. Zoals je zult merken is dit een uitgebreide blog, maar houd in gedachten dat er nog veel meer te vertellen is over de manier waarop deze prachtige kruiden werken.

DRIE BIJZONDERE ASSEN
De assen die ik zojuist noemde zijn geen fysieke structuren in het lichaam, maar systemen die bestaan uit een reeks weefsels en chemische signalen. Ze worden aangestuurd door een netwerk van hormonale en neurologische signalen, waarbij verschillende klieren en organen samenwerken om de fysiologische reactie van het lichaam op stress en andere hormonale veranderingen te reguleren.
Hieronder lees je meer over deze assen en een aantal van hun werkingen. Het is een technisch verhaal, maar ik vind het waardevol om bepaalde processen zo goed mogelijk uit te leggen, zodat je jouw lichaam en de werking van adaptogenen beter kunt begrijpen.
Adaptogenen brengen voornamelijk de HPA-as in balans, maar het is belangrijk dat je je ook bewust bent van de werking op de andere twee assen.
De hypothalamus-hypofyse-bijnier-as (HPA-as)
Deze as is een systeem dat de reactie van het lichaam op stress reguleert. Het bestaat zoals de naam al zegt uit drie organen:
- De hypothalamus: ligt in het midden van je hersenen, onder de grote hersenen en boven de hersenstam.
- De hypofyse: ligt onder de hypothalamus, in het centrum van de hersenen, en is verbonden met de hypothalamus via een klein staafje, de hypofysesteel.
- De bijnieren: liggen boven op de nieren, één aan elke kant van je lichaam, ter hoogte van je middel.
Het proces
De hypothalamus is een deel van de hersenen dat stress detecteert en als reactie daarop corticotropine-releasing hormone (CRH) afgeeft. Dit is een hormoon dat de hypofyse stimuleert om het hormoon adrenocorticotroop hormoon (ACTH) te produceren, dat de bijnieren aanzet tot het maken van cortisol. Cortisol helpt het lichaam vervolgens om te reageren op stress door energie vrij te maken, de hartslag te verhogen en andere fysiologische processen te remmen of stimuleren.
Cortisol helpt het lichaam om snel te reageren op stress door onder andere energie vrij te maken en het immuunsysteem te moduleren. Bij kortdurende stress helpt dit ons in actie komen, zodat we relatief snel daarna weer kunnen ontspannen. Bij langdurige stress kan dit leiden tot een overproductie van cortisol, wat de gezondheid niet bepaald ten goede komt.
HPT-as (Hypothalamus-Hypofyse-Schildklier-As)
Door middel van deze as wordt de werking van de schildklier gereguleerd, en ook deze as bestaat uit drie organen:
- De hypothalamus: ligging, zie boven.
- De hypofyse: ligging, zie boven.
- De schildklier: ligt aan de voorkant van de hals, net onder het strottenhoofd (de adamsappel). Het heeft de vorm van een vlinder en is omgeven door de luchtpijp.
Het proces
De hypothalamus scheidt thyrotropin-releasing hormone (TRH) af, een hormoon dat de hypofyse aanzet om schildklierstimulerend hormoon (TSH) te produceren. TSH stimuleert de schildklier om de schildklierhormonen (T3 en T4) af te geven, die essentieel zijn voor het reguleren van het metabolisme dat de energieproductie en energieverwerking in het lichaam reguleert, inclusief de afbraak van vetten, koolhydraten en eiwitten. Stress en cortisol kunnen de werking van de HPT-as verstoren, wat kan leiden tot schildklierproblemen.
Lees in deze blog meer over de schildklier en de functies van dit belangrijke orgaan.
HPO-as (Hypothalamus-Hypofyse-Eileider-As)
De werking van deze as reguleert de vrouwelijke voortplanting en menstruatiecyclus. Het bestaat uit drie organen:
- De hypothalamus: ligging, zie boven.
- De hypofyse: ligging, zie boven.
- De eierstokken (ovaria, vandaar de O in de afkorting HPO-as), die reageren op de hormonen LH en FSH door oestrogeen en progesteron af te geven, wat de menstruatiecyclus en de vruchtbaarheid beïnvloedt.
Het proces
In deze as reguleert de hypothalamus de afgifte van gonadotropine-releasing hormone (GnRH), wat de hypofyse aanzet tot de productie van luteïniserend hormoon (LH) en follikelstimulerend hormoon (FSH). Deze hormonen hebben verschillende functies en stimuleren onder andere de eierstokken om oestrogeen en progesteron te produceren en zijn essentieel voor de regulatie van de menstruatiecyclus en ze ondersteunen fysiologische processen die verbonden zijn met voortplanting.
Stress kan de HPO-as verstoren, wat kan leiden tot hormonale disbalans, menstruatiestoornissen en ernstige hormonale symptomen zoals PCOS, endometriose, adenomyose en meer.

CORTISOL
Om te beginnen wil ik benadrukken dat ik cortisol geen stresshormoon noem, maar een aanpassingshormoon dat het lichaam helpt om zich aan te passen aan stressvolle situaties en energie vrij te maken om daarop te reageren. Cortisol is een prachtig hormoon, en des te beter wij voor onszelf zorgen, hoe meer we ons voordeel kunnen doen met de werking ervan.
Zoals je hebt kunnen lezen, speelt het hormoon cortisol een essentiële rol om het lichaam te helpen zich voor te bereiden op wat wel een ‘fight-flight-freeze-fawn’ reactie wordt genoemd. Deze reactie betekent in het kort dat je op fysiek of emotioneel gevaar reageert door te gaan vechten, vluchten, bevriezen of ‘people pleasen’. Dergelijke reacties hebben grote implicaties, waar ik in deze blog verder niet op inga. Wel wil ik wat uitgebreider ingaan op een aantal systemen waar cortisol invloed op heeft. Houd deze in gedachten als je straks ook meer leest over de functie en fysiologische invloed van adaptogene kruiden op het lichaam. En bedenk dat het lichaam complex is, processen nooit zwart-wit zijn en er altijd nog veel meer processen zijn die ik hier zou kunnen beschrijven.
- Energievoorziening
Cortisol verhoogt de afgifte van glucose (suiker) in het bloed door de afbraak van glycogeen (opgeslagen glucose) in de lever en spierweefsels te stimuleren. Dit zorgt voor extra energie die het lichaam kan gebruiken om snel te reageren op stress. Daarnaast stimuleert cortisol de afbraak van vetten en eiwitten, wat ook bijdraagt aan de beschikbaarheid van energie. Cortisol speelt ook een rol in gluconeogenese, het proces waarbij nieuwe glucose wordt aangemaakt uit niet-koolhydraatbronnen zoals eiwitten en vetten, vooral wanneer de directe glucosevoorraad laag is. - Hart- en vaatstelsel
Cortisol beïnvloedt het hart en de bloedvaten door de hartslag te verhogen en de bloeddruk te verhogen. Dit gebeurt door de bloedvaten te vernauwen (vasoconstrictie), waardoor het bloed sneller door het lichaam stroomt en vitale organen snel van zuurstof en voedingsstoffen worden voorzien. Dit is belangrijk voor een snelle fysieke reactie op stress. Cortisol verhoogt ook de water- en zoutresorptie in de nieren, wat bijdraagt aan een toename van het bloedvolume en de bloeddruk. - Immuunsysteem
In acute stresssituaties helpt cortisol het immuunsysteem door ontstekingen te verminderen. Het onderdrukt de productie van ontstekingsbevorderende cytokinen en stimuleert de productie van anti-inflammatoire stoffen. Cytokinen zijn kleine eiwitten die door cellen worden afgegeven en helpen bij het reguleren van het immuunsysteem, bijvoorbeeld door ontstekingen te bevorderen of te remmen. Anti-inflammatoire stoffen zijn stoffen die ontstekingen verminderen of voorkomen door de activiteit van ontstekingsbevorderende processen te remmen. Dit is nuttig bij een kortdurende stressreactie, maar langdurig verhoogde cortisolniveaus kunnen het immuunsysteem onderdrukken, de vatbaarheid voor infecties vergroten en mogelijk auto-immuunreacties veroorzaken of verergeren. - Cognitie en geheugen
Cortisol heeft ook invloed op de hersenen, vooral op gebieden zoals de hippocampus (betrokken bij geheugen) en de prefrontale cortex (betrokken bij besluitvorming en planning). Op korte termijn kan cortisol de alertheid en focus verbeteren, wat nuttig is in stressvolle situaties. Langdurige verhoging van cortisol, kan echter negatieve effecten hebben op geheugen en leervermogen. Denk aan vergeetachtigheid, ‘foggy brain’, concentratieproblemen en moeilijkheden met het nemen van beslissingen. - Spier- en botgezondheid
Cortisol bevordert de afbraak van spierweefsel en botten doordat het de eiwitafbraak stimuleert. Dit kan op de langere termijn leiden tot spierzwakte en een verhoogd risico op fracturen als de stressreactie chronisch wordt. Bovendien bevordert cortisol de afbraak van collageen, een belangrijk eiwit in de huid en bindweefsel, wat kan leiden tot versnelde huidveroudering en verminderde wondgenezing. - Hormonale invloeden
Cortisol beïnvloedt de productie van andere hormonen, zoals insuline en schildklierhormonen. Chronische verhoging van cortisol kan de insulinegevoeligheid verminderen, wat bijdraagt aan een verhoogd risico op insulineresistentie, wat onder andere kan leiden tot metabool syndroom en diabetes type 2. Het kan ook de productie van schildklierhormonen verminderen, wat kan leiden tot een vertraagd metabolisme en een gevoel van vermoeidheid. - Verandering in eetlust
Cortisol heeft invloed op de hypothalamus, het centrum in de hersenen dat eetlust reguleert. Bij verhoogde cortisolspiegels neemt de drang naar calorierijke voeding (zoals suikers en vetten) vaak toe. Nu zijn dit hele goede voedingsstoffen, mits we ze met mate binnenkrijgen. Drang naar calorierijke voeding wordt wel gezien als een overlevingsmechanisme dat het lichaam in staat stelt om snel energiebronnen te verkrijgen. Bij chronische stress kan deze verhoogde eetlust bijdragen aan gewichtstoename, vooral in de buikstreek, wat gezondheidsrisico’s kan vergroten.
Samengevat heeft cortisol veel verschillende effecten (veel meer dan ik genoemd heb) op het lichaam, die helpen bij het aanpassen aan acute stress. Echter, wanneer de cortisolniveaus langdurig verhoogd blijven, kunnen deze effecten schadelijk zijn voor de gezondheid en leiden tot chronische klachten en symptomen. Het gebruik van adaptogenen kan helpen om de HPA-as en cortisolproductie te reguleren, zodat het lichaam beter met stress kan omgaan en het herstel ervan kan bevorderen. In de volgende paragraaf vertel ik daar meer over.

ADAPTOGENEN EN HUN WERKING
De HPA-as is het belangrijkste systeem voor de regulatie van de stressreactie en adaptogene kruiden kunnen deze as helpen reguleren. Toch is hun werking op de HPT-as, HPO-as, én hun directe invloed op neurotransmitters, het immuunsysteem en de energiebalans in het lichaam ook bijzonder belangrijk voor herstel van ons lichaam na een periode van stress. Onderstaand kun je hier meer over lezen, gevolgd door de paragraaf met meer informatie over specifieke adaptogenen en de manier waarop ze met ons lichaam samenwerken.
Adaptogenen reguleren de HPA-as waardoor de overproductie van cortisol vermindert en naar een normaal niveau wordt gebracht. Dit gebeurt via meerdere fysiologische mechanismen, waarvan een aantal ook in het eerste gedeelte van deze blog is besproken:
- Verminderde CRH-afgifte: Sommige adaptogenen remmen de afgifte van corticotropine-releasing hormone (CRH) door de hypothalamus, waardoor de hypofyse minder ACTH produceert en de bijnieren minder cortisol vrijgeven.
- Regulatie van ACTH: Adaptogenen kunnen de respons van de hypofyse op CRH moduleren, waardoor de stimulatie van de bijnieren afneemt en de cortisolproductie beter wordt afgestemd op de behoeften van het lichaam.
- Cortisolreceptor-gevoeligheid: Ze kunnen de gevoeligheid van cortisolreceptoren in weefsels beïnvloeden, waardoor minder cortisol nodig is om een fysiologische respons te activeren of stimuleren, wat resulteert in een efficiëntere stressregulatie.
- Herstel van negatieve feedback: Gewoonlijk remt een zogenoemde ‘feedbacklus’ de productie van cortisol door signalen terug te sturen naar de hypothalamus en hypofyse, waardoor de bijnieren minder cortisol afgeven. Bij chronische stress wordt dit mechanisme van de HPA-as verstoord, waardoor de cortisolproductie blijft doorgaan. Adaptogenen kunnen deze feedbackmechanismen echter helpen herstellen, zodat een overproductie van cortisol wordt afgeremd en het lichaam terugkeert naar evenwicht (homeostase).
- Balans in neurotransmitters: Adaptogenen beïnvloeden neurotransmitters zoals GABA, serotonine en dopamine (zie volgende mechanisme). Door de positieve invloed van adaptogenen op deze neurotransmitters, neemt de aanmaak van cortisol af.
Adaptogenen beïnvloeden de HPT-as door de schildklierfunctie te ondersteunen, vooral in gevallen van stressgerelateerde hypothyreoïdie of schildklierdysfunctie. Dit gebeurt via meerdere fysiologische mechanismen:
- Stimulatie van TSH-productie: Sommige adaptogenen kunnen de afgifte van thyrotropine (TSH) door de hypofyse bevorderen. TSH stimuleert de schildklier om de productie van schildklierhormonen T3 (triiodothyronine) en T4 (thyroxine) te verhogen. Dit draagt bij aan een verhoogde schildklieractiviteit en een beter metabolisme.
- Regulatie van de feedbackmechanismen: Net als bij de HPA-as spelen negatieve feedbackmechanismen een rol in de HPT-as. Als er voldoende T3 en T4 in het bloed aanwezig zijn, geven deze hormonen signalen af naar de hypothalamus en hypofyse om de afgifte van TSH te verminderen. Chronische stress kan deze feedback verstoren, wat leidt tot een verminderde schildklierfunctie. Adaptogenen kunnen helpen om deze negatieve feedback te herstellen, waardoor de schildklier beter in staat is om zich aan te passen aan stress en de hormoonproductie in balans te houden.
- Verbeterde conversie van T4 naar T3: Sommige adaptogenen bevorderen de conversie van T4 naar het actieve T3, wat essentieel is voor een goede stofwisseling, energieproductie en lichaamsfuncties. Dit kan vooral nuttig zijn bij stressgerelateerde uitputting van de schildklier.
- Balans in neurotransmitters: Adaptogenen beïnvloeden ook neurotransmitters zoals serotonine, dopamine en GABA, die indirect invloed hebben op de schildklierfunctie. Door deze neurotransmitters in balans te brengen, kunnen adaptogenen de schildklier helpen te functioneren in een gezonde stressrespons, wat leidt tot een betere hormonale regulatie.
Adaptogene kruiden reguleren de HPO-as, die een sleutelrol speelt in de hormonale gezondheid en die wordt beïnvloed door stress en hormonale onevenwichtigheden (disbalans), door meerdere fysiologische mechanismen te ondersteunen. Ze bevorderen de afgifte van de hormonen GnRH, LH, FSH (zie eerdere paragrafen) en helpen de balans van oestrogeen en progesteron te herstellen.
- Stimulatie van GnRH en LH/FSH: Adaptogenen kunnen de afgifte van gonadotropin-releasing hormone (GnRH) uit de hypothalamus bevorderen, wat de hypofyse stimuleert om luteïniserend hormoon (LH) en follikelstimulerend hormoon (FSH) te produceren. Deze hormonen zijn essentieel voor de eicelrijping en ovulatie, wat belangrijk is voor vruchtbaarheid en een regelmatige menstruatiecyclus.
- Regulatie van oestrogeen- en progesteronproductie: Adaptogenen kunnen de balans tussen oestrogeen en progesteron verbeteren door de hypofyse en ovaria te ondersteunen. Ze helpen bij het bevorderen van een gezonde luteale fase (de fase na de eisprong), waarin progesteron essentieel is voor het in stand houden van de zwangerschap. Dit kan nuttig zijn bij vrouwen die hormonale disbalans ervaren, zoals polycysteus ovarium syndroom (PCOS) of tijdens de overgang.
- Verbetering van de negatieve feedbacklus: Net als bij de HPA- en HPT-assen speelt negatieve feedback een rol in de regulatie van de HPO-as. Als er een te hoge concentratie van oestrogeen of progesteron is, geven deze hormonen signalen af naar de hypothalamus om de productie van GnRH, LH en FSH te verminderen. Stress kan deze feedback verstoren, wat leidt tot onregelmatige cycli of verminderde vruchtbaarheid. Adaptogenen kunnen deze feedback helpen herstellen, waardoor de hormonale balans wordt hersteld en de menstruatiecyclus of vruchtbaarheid verbetert.
- Balans in neurotransmitters: De invloed van adaptogenen op neurotransmitters zoals serotonine en dopamine kan indirect bijdragen aan de HPO-as. Deze neurotransmitters beïnvloeden het humeur, de slaap en de stressrespons, die allemaal van invloed kunnen zijn op de hormonale balans en de reproductieve gezondheid. Door het herstel van de neurotransmitterbalans kunnen adaptogenen helpen de HPO-as effectief te reguleren.
Adaptogenen beïnvloeden de balans van neurotransmitters door verschillende fysiologische processen:
Neurotransmitters zijn chemische stoffen die signalen doorgeven tussen zenuwcellen in de hersenen en het zenuwstelsel. Ze spelen een belangrijke rol in de regulatie van verschillende functies in het lichaam, zoals stemming, motivatie, cognitie en fysiologische reacties op stress. Sommige neurotransmitters, zoals serotonine, dopamine en GABA (gamma-aminoboterzuur), werken primair als neurotransmitters in de hersenen, maar beïnvloeden ook andere systemen in het lichaam. Andere neurotransmitters, zoals adrenaline, noradrenaline en acetylcholine, functioneren ook als hormonen. Dit betekent dat ze niet alleen in de hersenen werken om signalen door te geven, maar ook invloed uitoefenen in andere delen van het lichaam, bijvoorbeeld door het beïnvloeden van fysiologische processen zoals de stressreactie, de slaapcyclus of het humeur. Hieronder lees je hoe adaptogenen met neurotransmitters samenwerken.
- Serotoninebalans
Serotonine reguleert stemming, slaap en welzijn en speelt een rol bij stressverwerking. Adaptogenen kunnen de activiteit van het enzym tryptofaanhydroxylase verhogen. Dit is een proces dat betrokken is bij de omzetting van de bouwstof tryptofaan in serotonine. Daarnaast kunnen adaptogenen de heropname van serotonine door serotonine-transporters (SERT) remmen, waardoor er meer serotonine beschikbaar blijft in de synapsen, verbindingen tussen twee zenuwcellen. Dit bevordert een stabielere stemming en betere stressbestendigheid. - Dopamineregulatie
Dopamine is een neurotransmitter die betrokken is bij motivatie, beloning en plezier. Het beïnvloedt de stressrespons waar verschillende stoffen en bouwstenen bij betrokken zijn. Adaptogenen kunnen de respons beïnvloeden door onder andere de activiteit van het enzym tyrosinehydroxylase te stimuleren. Dit enzym speelt een sleutelrol in de omzetting van het aminozuur tyrosine (een bouwstof die we uit voeding halen) naar dopamine. Door de activiteit van dit enzym te verhogen, bevorderen adaptogenen de aanmaak van dopamine. Daarnaast beïnvloeden ze dopamine-receptoren (D1 en D2, specifieke plaatsen in de hersenen waar dopamine zich aan bindt) en kunnen ze de afbraak van dopamine door het enzym monoamineoxidase (MAO, een enzym dat dopamine afbreekt) remmen, wat zorgt voor een langere beschikbaarheid van dopamine. Dit draagt bij aan verbeterde motivatie, focus en emotioneel evenwicht. - GABA-activiteit
GABA (gamma-aminoboterzuur) is een neurotransmitter die stress en angst vermindert door de zenuwactiviteit te vertragen. Adaptogenen kunnen de gevoeligheid van GABA-receptoren verhogen, waardoor de remmende werking van GABA op het zenuwstelsel wordt versterkt. Daarnaast kunnen sommige adaptogenen de afbraak van GABA door het enzym GABA-transaminase verminderen, wat leidt tot een verhoogde ontspanning en verminderde stressrespons.
Adrenaline (Epinephrine)
Adrenaline is een hormoon en neurotransmitter die een belangrijke rol speelt in de acute stressrespons. Het wordt geproduceerd door de bijnieren en heeft invloed op het autonome zenuwstelsel, waarbij het betrokken is bij de ‘fight-flight-freeze-fawn’-reactie. Wanneer het lichaam wordt blootgesteld aan stress, wordt adrenaline in de bloedbaan afgegeven, wat resulteert in fysiologische veranderingen zoals een verhoogde hartslag, versnelde ademhaling en een verbeterde bloedtoevoer naar spieren, waardoor het lichaam snel kan reageren op stressvolle situaties. Terwijl de andere neurotransmitters meer betrokken zijn bij langdurige processen zoals stemming, motivatie en stressregulatie, is adrenaline specifiek gericht op het voorbereiden van het lichaam op onmiddellijke actie. Adaptogenen kunnen de afgifte van adrenaline reguleren door de werking van de bijnieren te ondersteunen. Ze helpen het lichaam om sneller te herstellen van acute stress en dragen bij aan het verminderen van de negatieve effecten van langdurige stress door de bijnieren in balans te houden. - Noradrenaline (Norepinefrine)
Noradrenaline is een neurotransmitter die ook betrokken is bij de “fight-flight-freeze-fawn”-reactie en helpt de alertheid en focus te verhogen tijdens stressvolle situaties. Adaptogenen kunnen de balans van noradrenaline reguleren door de activiteit van enzymen zoals tyrosinehydroxylase te beïnvloeden, die betrokken zijn bij de omzetting van tyrosine naar noradrenaline. In plaats van het verhogen van de acute stressrespons, helpen adaptogenen de overproductie van noradrenaline te verminderen en bevorderen ze een snellere terugkeer naar evenwicht, wat resulteert in verbeterde concentratie, kalmte en mentale helderheid. Dit draagt bij aan een effectievere stressregulatie en het herstel na stressvolle periodes. - Acetylcholine
Acetylcholine speelt een belangrijke rol in geheugen, leren en zenuwcommunicatie. Het wordt geproduceerd uit choline, een stof die via de voeding wordt opgenomen en nodig is voor de opbouw van celmembranen, de dunne laagjes die cellen omhullen en beschermen. Choline wordt omgezet in acetylcholine door het enzym choline-acetyltransferase. Deze omzetting is belangrijk voor zenuwcommunicatie, spierbewegingen en de regulatie van de hartslag. Adaptogenen kunnen de activiteit van dit enzym beïnvloeden, waardoor de productie van acetylcholine toeneemt en cognitieve functies worden ondersteund. Adaptogenen kunnen de activiteit van dit enzym reguleren, wat de synthese van acetylcholine bevordert en helpt bij het verbeteren van geheugen en leervermogen. In stressvolle situaties kan de verhoogde activiteit van acetylcholine-receptoren bijdragen aan een betere synaptische transmissie, wat helpt bij het optimaliseren van cognitieve prestaties en het ondersteunen van de hersenen bij het verwerken van stress. Dit draagt bij aan een effectievere stressverwerking en mentale helderheid. - Endorfines
Endorfines zijn neurotransmitters die door het lichaam worden geproduceerd als reactie op pijn of stress en fungeren als natuurlijke pijnstillers. Ze spelen een rol in het verbeteren van de stemming en het bevorderen van gevoelens van welzijn. Adaptogenen kunnen de afgifte van endorfines reguleren door de activiteit van de hypothalamus te moduleren, die op zijn beurt de afgifte van endorfines in de hersenen stimuleert. In plaats van alleen maar een euforisch gevoel te veroorzaken, helpen adaptogenen de endorfineproductie op een evenwichtige manier te bevorderen, wat bijdraagt aan het verminderen van stress, het verlichten van pijngevoeligheid en het herstellen van emotioneel evenwicht. Dit helpt het lichaam om beter om te gaan met langdurige stress en bevordert een gezond stressherstel.
Adaptogenen versterken direct en indirect het immuunsysteem
De invloed van adaptogenen op het immuunsysteem is veelzijdig en hangt samen met verschillende processen in het lichaam. Ze kunnen het evenwicht in de immuunfunctie ondersteunen, de effecten van cortisol reguleren en ontstekingsreacties beïnvloeden en meer. Hieronder volgt een overzicht van een aantal manieren waarop adaptogenen het immuunsysteem kunnen beïnvloeden.
- Algemene versterking van het immuunsysteem
Wanneer het lichaam langdurige stress ervaart, wordt het immuunsysteem onderdrukt, wat leidt tot een verminderde afweer tegen infecties en ziekten. Adaptogenen hebben de capaciteit om de werking van het immuunsysteem te verbeteren door de productie van belangrijke immuuncellen, zoals T-cellen, B-cellen en macrofagen, te stimuleren. Deze cellen zijn essentieel voor het detecteren en bestrijden van ziekteverwekkers. Adaptogenen bevorderen daarnaast de productie van cytokinen, eiwitten die de communicatie tussen immuuncellen zoals T-cellen, B-cellen en macrofagen versterken. Deze cytokinen coördineren de immuunrespons door andere cellen te activeren om te reageren op infecties of ontstekingen. - Regulatie van cortisol
Een ander belangrijk mechanisme waar je al veel over gelezen hebt in deze blog is het reguleren van cortisol, omdat dit hormoon bij langdurige verhoging het immuunsysteem verzwakt. Adaptogenen kunnen de HPA-as helpen reguleren, wat betekent dat ze zowel een te hoge productie van cortisol kunnen verminderen als een te lage productie kunnen stimuleren, afhankelijk van de behoeften van het lichaam. Dit voorkomt een chronisch verhoogde cortisolspiegel, wat doorgaans leidt tot de onderdrukking van immuunreacties, zoals een vermindering van de activiteit van neutrofielen en macrofagen, witte bloedcellen die een cruciale rol spelen in het immuunsysteem (neutrofielen vernietigen ziekteverwekkers snel, terwijl macrofagen ze opruimen en andere immuuncellen activeren). - Aanpassing van ontstekingsreacties
Adaptogenen beïnvloeden ook de productie van ontstekingsbevorderende en ontstekingsremmende stoffen. Ze kunnen de productie van pro-inflammatoire cytokinen, verminderen, die normaal gesproken ontstekingen in gang zetten. Tegelijkertijd kunnen adaptogenen de afgifte van anti-inflammatoire cytokinen verhogen, die ontstekingen remmen. Dit bevordert een evenwichtig immuunsysteem dat effectief reageert zonder dat er overmatige ontstekingen optreden die het lichaam kunnen beschadigen. - Immuuncelactivatie en herstel
Adaptogenen kunnen ook de activiteit van immuuncellen direct versterken. Ze stimuleren bijvoorbeeld dendritische cellen, die de rol spelen van ‘verkenners’ in het immuunsysteem, door vreemde stoffen te identificeren en het immuunsysteem door andere immuuncellen aan te sturen. Dit zorgt voor een efficiëntere immuunreactie. Daarbij bevorderen ze het herstel van beschadigde cellen, wat essentieel is voor het behoud van een goed functionerend immuunsysteem tijdens periodes van chronische stress.
Adaptogenen voor een betere energiebalans
Adaptogenen helpen de cellen om beter om te gaan met stress door de productie van antioxidanten te verhogen. Antioxidanten zijn stoffen die vrije radicalen neutraliseren. Vrije radicalen zijn onstabiele moleculen die, wanneer ze in overmaat aanwezig zijn, schade aan cellen kunnen veroorzaken. Dit kan leiden tot veroudering of ziekte. Door de vrije radicalen te neutraliseren, voorkomen antioxidanten deze schade. Adaptogenen dragen bij aan het herstel van het evenwicht tussen vrije radicalen en antioxidanten in het lichaam, wat bekend staat als oxidatieve stress. Ze verminderen deze stress en zorgen ervoor dat de cellen gezond blijven en optimaal blijven functioneren, dus ook in tijden van stress.
Belangrijk
Zoals je kunt lezen, zijn adaptogene kruiden geen snelle oplossing en werken ze meestal niet direct. Ze bieden in plaats daarvan een geleidelijk effect bij consistent gebruik, in de juiste dosering en afgestemd op jouw lichaam en (medische) achtergrond. Dit betekent dat je na twee tot zes weken consistent gebruik de effecten zult merken. Het mooie is dat door regelmatig gebruik adaptogenen het lichaam helpen om zich beter aan te passen aan dagelijkse stress, wat leidt tot een verbetering van het algehele welzijn en de veerkracht van het lichaam.

ADAPTOGENEN, VOORBEELDEN EN HUN WERKING
Adaptogene kruiden spelen een essentiële rol in het reguleren van de hormonale balans en helpen het lichaam zich aan te passen aan stress. Deze kruiden beïnvloeden niet alleen de HPA-, HPO- en HPT-assen, maar werken ook op andere belangrijke fysiologische systemen zoals neurotransmitters, het immuunsysteem en energiebalans. Hieronder worden zes belangrijke adaptogenen besproken, met een gedetailleerde uitleg over hun werking en invloed op de verschillende assen en systemen die ik in deze blog besproken heb:
- De HPA-as
- De HPT-as
- De HPO-as
- Neurotransmitters
- Immuunsysteem
- Energiebalans
Ashwagandha (Withania somnifera)
- HPA-as: Ashwagandha ondersteunt de HPA-as door de bijnieren te helpen bij het reguleren van cortisol. Het verlaagt chronische cortisolproductie, wat de negatieve effecten van langdurige stress vermindert.
- HPT-as: Ashwagandha stimuleert de afgifte van TSH (thyroid-stimulating hormone), wat de schildklier helpt bij de productie van T3 en T4 (zie blog over de schildklier). Dit kan nuttig zijn voor mensen met stressgerelateerde schildklierproblemen.
- HPO-as: Ashwagandha bevordert de hormonale balans in de HPO-as door de productie van progesteron te verhogen, wat belangrijk is voor de luteale fase van de menstruatiecyclus.
- Neurotransmitters: Ashwagandha bevordert de balans van neurotransmitters zoals serotonine en GABA, wat helpt bij het verminderen van angst en depressie.
- Immuunsysteem: Het kruid versterkt het immuunsysteem door het bevorderen van de productie van witte bloedcellen, wat het lichaam helpt bij het bestrijden van infecties en ontstekingen.
- Energiebalans: Ashwagandha helpt de energiebalans te herstellen door het bevorderen van de energiestofwisseling en het verminderen van vermoeidheid door het stabiliseren van het cortisolniveau en het verbeteren van de algehele stressrespons.
Rhodiola (Rhodiola rosea)
- HPA-as: Rhodiola helpt het lichaam zich aan te passen aan stress door de HPA-as te ondersteunen. Het verlaagt cortisolniveaus en verbetert het herstel na stressvolle periodes.
- HPT-as: Rhodiola bevordert de schildklierfunctie door de afgifte van TSH te stimuleren, wat leidt tot een betere productie van T3 en T4.
- HPO-as: Rhodiola heeft een positieve invloed op de hormonale balans in de HPO-as, met name de productie van oestrogeen, wat belangrijk is voor de menstruatiecyclus en vruchtbaarheid.
- Neurotransmitters: Rhodiola stimuleert de afgifte van serotonine en dopamine, wat helpt bij het verbeteren van de stemming en mentale helderheid.
- Immuunsysteem: Rhodiola versterkt de immuniteit door de productie van witte bloedcellen te verhogen, waardoor het lichaam beter in staat is ziekteverwekkers te bestrijden.
- Energiebalans: Rhodiola ondersteunt de energiebalans door het verhogen van de cellulaire energieproductie en het verminderen van vermoeidheid, vooral tijdens perioden van mentale en fysieke stress.
Eleutherococcus (Eleutherococcus senticosus)
- HPA-as: Eleutherococcus ondersteunt de HPA-as door de bijnieren te helpen zich aan te passen aan langdurige stress.
- HPT-as: Eleutherococcus bevordert de afgifte van TSH, wat helpt bij het verbeteren van de schildklierhormoonproductie en belangrijk is voor metabolisme en energieproductie.
- HPO-as: Eleutherococcus helpt de hormonale balans in de HPO-as te reguleren door de productie van oestrogeen en progesteron te bevorderen.
- Neurotransmitters: Eleutherococcus helpt bij het verbeteren van de mentale en fysieke prestaties door het ondersteunen van neurotransmitters die invloed hebben op energie en motivatie.
- Immuunsysteem: Het kruid versterkt het immuunsysteem door de weerstand tegen infecties te verhogen.
- Energiebalans: Eleutherococcus verbetert de energiebalans door het verhogen van het uithoudingsvermogen en het verbeteren van de stofwisseling, waardoor het lichaam beter bestand is tegen fysieke en mentale stress.
Schisandra (Schisandra chinensis)
- HPA-as: Schisandra helpt bij het reguleren van de stressrespons door de HPA-as te ondersteunen. Het verlaagt cortisolniveaus en verbetert de veerkracht van het lichaam tegen stress.
- HPT-as: Schisandra stimuleert de afgifte van TSH in de hypofyse, wat leidt tot een verhoogde productie van de schildklierhormonen T3 en T4.
- HPO-as: Schisandra helpt de hormonale balans te herstellen, vooral bij vrouwen in de overgang, door het reguleren van oestrogeenproductie.
- Neurotransmitters: Schisandra bevordert de balans van neurotransmitters die betrokken zijn bij cognitie en stemming, zoals serotonine.
- Immuunsysteem: Schisandra versterkt het immuunsysteem door de productie van antioxidanten te bevorderen, die de cellen beschermen tegen schade en ontstekingen verminderen.
- Energiebalans: Schisandra helpt de energiebalans te verbeteren door de celenergieproductie te verhogen en het lichaam te ondersteunen in stressvolle situaties, wat leidt tot een beter uithoudingsvermogen en vitaliteit.
Maca (Lepidium meyenii)
- HPA-as: Maca ondersteunt de bijnieren door het reguleren van cortisol, wat helpt het lichaam zich beter aan stress aan te passen.
- HPO-as: Maca heeft invloed op de HPO-as door de productie van progesteron te stimuleren, wat belangrijk is voor de menstruatiecyclus en vruchtbaarheid.
- Neurotransmitters: Maca bevordert de balans van neurotransmitters zoals dopamine, wat kan helpen bij het verbeteren van de stemming en motivatie.
- Immuunsysteem: Maca versterkt de immuniteit door de productie van witte bloedcellen te verhogen, wat het lichaam helpt infecties te bestrijden.
- Energiebalans: Maca helpt de energiebalans door de fysieke en mentale energie te verhogen, vooral in tijden van vermoeidheid en uitputting, wat bijdraagt aan een beter uithoudingsvermogen en herstel.
Tulsi (Ocimum tenuiflorum/sanctum)
- HPA-as: Tulsi helpt de HPA-as door de cortisolproductie te reguleren, wat de stressrespons van het lichaam bevordert. Het verlaagt de afgifte van corticotropine-releasing hormone (CRH) uit de hypothalamus, waardoor de hypofyse minder ACTH produceert en de bijnieren minder cortisol afgeven. Dit verlaagt de chronische stressrespons en versterkt de algehele stressbestendigheid. Tulsi ondersteunt ook het herstel van het lichaam na stressvolle periodes door te zorgen voor een gezonde cortisolproductie.
- HPT-as: Tulsi stimuleert de afgifte van TSH door de hypofyse, wat de schildklier helpt bij de productie van schildklierhormonen T3 en T4. Dit kan bijzonder nuttig zijn in periodes van stress, waarin de schildklierfunctie vaak wordt geremd door verhoogde cortisolniveaus, wat resulteert in lagere schildklierhormoonspiegels.
- HPO-as: Tulsi ondersteunt de HPO-as door de productie van GnRH te stimuleren, wat de hypofyse aanzet tot de afgifte van FSH en LH. Deze hormonen zijn cruciaal voor de ovulatie en menstruatiecyclus. Tulsi is daarmee een waardevol kruid voor vrouwen die hormonale onbalans ervaren, die vooral samenhangt met stress.
- Immuunsysteem: Tulsi heeft krachtige antivirale, antibacteriële en ontstekingsremmende eigenschappen. Het versterkt de immuniteit door de productie van witte bloedcellen te verhogen en cytokinen te stimuleren die ontstekingen reguleren. Dit helpt het lichaam te beschermen tegen ziekteverwekkers, infecties en ontstekingen.
- Energiebalans: Tulsi heeft een dubbele werking op de energiebalans. Door het reguleren van cortisol helpt het bij het herstel van de bijnieren en het behoud van energie tijdens periodes van stress. Bovendien bevat tulsi een kleine hoeveelheid cafeïne, wat zorgt voor een stimulerend effect zonder de opwinding die bij grotere hoeveelheden cafeïne voorkomt. Dit biedt een subtiele energieboost zonder de negatieve effecten van overmatige stimulatie, waardoor het lichaam in een langdurige staat van kalmte en energie blijft functioneren.
Belangrijk
Het is van groot belang dat je onderzoekt of een kruid bij je past, wanneer je deze het beste kunt nemen en of deze ook echt bij je algehele gezondheid past. Zo is het bijvoorbeeld ook goed om te weten dat je rhodiola beter in de ochtend dan in de avond kunt nemen, en dat dit prachtige kruid ook heel mooi samenwerkt met ashwagandha. Houd bovendien altijd in gedachten dat als je ziek bent, klachten hebt, medicatie gebruikt, zwanger bent of dit wilt worden, of als je borstvoeding geeft, je bepaalde kruiden niet kunt gebruiken.

BRONNEN
Hieronder vind je diverse bronnen over de assen en lichaamssystemen die in deze blog worden besproken, evenals de invloed van adaptogene kruiden op de hormoonbalans, het immuunsysteem en de energiebalans. De lijst bevat boeken, vakbladartikelen en verschillende onderzoeken en (klinische) reviews. Daarnaast heb ik extra bronnen toegevoegd over de adaptogene werking van de kruiden die in deze blog aan bod komen.
Algemene referenties
- Winston, D., & Maimes, S. (2019). Adaptogens: Herbs for strength, stamina, and stress relief (2nd ed.). Healing Arts Press.
- Ayales, A. (2019). Adaptogens: Herbs for longevity and everyday wellness. Sterling Ethos.
- Grainger, P. (2022). Adaptogens: Proven plant medicines for your health & well-being. Robert Rose.
- Hudson, T. (2010). The women’s encyclopedia of natural medicine. Atria Books.
- McEwen, B. S. (2007). “Physiology and neurobiology of stress and adaptation: central role of the brain.” Physiological Reviews. Link
- Romero, L. M., & Butler, L. K. (2007). “Endocrinology of stress.” International Journal of Comparative Psychology. Link
- Miller, G. E. (2007). “If it goes up, must it come down? Chronic stress and the hypothalamic-pituitary-adrenocortical axis in humans.” Psychological Bulletin, 133(1), 25–45. Link
- Sapolsky, R. M. (1996). “Why Zebras Don’t Get Ulcers: The Acclaimed Guide to Stress, Stress-Related Diseases, and Coping.” Freeman & Company.
- Charmandari, E., Tsigos, C., & Chrousos, G. P. (2005). Endocrinology of the stress response. Annual Review of Physiology, 67, 259-284. Link
- Puttaswamy, S.H., et al. (2024). “A Cross-Sectional Study of the Relationship Between Perceived Stress and Thyroid Function Among Apparently Normal Women in the Reproductive Age”. Link
- Mancini, A., et al. (2016). “Thyroid Hormones, Oxidative Stress, and Inflammation. Link
- Chrousos, G. P., & Gold, P. W. (1992). “The concepts of stress and stress system disorders: Overview of physical and behavioral homeostasis.” Journal of the American Medical Association. Link
- Lyon, F. (2008). “The HPO Axis and your hormones.” Future women. Link
- Kuehner, C. (2017). “Why is depression more common in women than in men?” The Lancet Psychiatry. Link
- Seckl, J. R., & Holmes, M. C. (2007). “Mechanisms of disease: Glucocorticoid programming.” The Lancet. Link
- Arao, Y. (2019). “Dysregulation of hypothalamic-pituitary estrogen receptor α–mediated signaling causes episodic LH secretion and cystic ovary.” Link
- McEwen, B. S. (2009). “The Neurobiology of Stress: From Serendipity to Clinical Practice.” Brain Research. Link
- Tafet, G.E., et al. (201). “Correlation between cortisol level and serotonin uptake in patients with chronic stress and depression. Springer nature, 1, 388-393. Link
- Li, Y., et al. (2016). “Dysregulation of Hypothalamo-Pituitary-Adrenocortical Axis in Overweight Female Diabetic Subjects is Associated with Downregulation of Corticosteroid Receptors and 11β-HSD1 in the Brain.” Linkhttps://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/19401723/
- Wajchenberg, B. L. (2000). “Subcutaneous and visceral adipose tissue: their relation to the metabolic syndrome.” Endocrine Reviews. Link
- Rosmond, R., et al. (2005). “Role of stress in the pathogenesis of the metabolic syndrome.” Link
- Chrousos, G. P. (2000). The stress response and immune function: clinical implications. Ann NY Acad Sci, 917(8), 38-67.
- Glaser, R., et al. (2003). “Stress-induced immune dysfunction: implications for health.” Link
- Lupien, S. J., et al. (2009). “Cortisol and human memory function across the lifespan.” Link
- Sandi, C. (2013). “Stress and cognition.” Wiley Interdisciplinary Reviews: Cognitive Science. Link
- McEwen, B. S. (2000). “The neurobiology of stress: implications for the social, emotional, and cognitive effects of stress.” Annals of the New York Academy of Sciences. Link
- Mathis, S.L., et al. (2013). “The Relationship between Cortisol and Bone Mineral Density in Competitive Male Cyclists.” Link
- Adam, T. C., & Epel, E. S. (2007). “Stress, eating and the reward system.” Physiology & Behavior. Link
- Dallman, M. F., et al. (2003). “Chronic stress and obesity: A new view of “comfort food.” PNAS. Link
- Kageyama, K., et al. (2004). “Hypothalamic Regulation of Corticotropin-Releasing Factor under Stress and Stress Resilience.” MDPI. Link
- Koob, G.F. (1999). “Corticotropin-releasing factor, norepinephrine, and stress.” Biological psychiatry. Link
- McEwen, B.S. (2007). “Physiology and Neurobiology of Stress and Adaptation: Central Role of the Brain.” Psychological Reviews. Link
- Conrad, C.D. (2011). “The Handbook of Stress: Neuropsychological Effects on the Brain.” A guide to the effects of stress on brain health, with a collection of articles that reflect the most recent findings in the field.
- Keller-Wood. (2015). “Hypothalamic-Pituitary–Adrenal Axis-Feedback Control.” American Physiological Society, Compr Physiol 5:1161-1182. Link
- Reul, J.M.H.M., et al. (2015). “Glucocorticoids, epigenetic control and stress resilience.” Neurobiology of Stress, 1, 44-59. Link
- Panossian, A., & Wikman, G. (2010). “Effects of Adaptogens on the Central Nervous System and the Molecular Mechanisms Associated with Their Stress—Protective Activity.” Link
- Singh, M., et al. (2024). “Association of stress and primary hypothyroidism.” Link
- Wentz, I. (2023). “How Do Adaptogenic Herbs Benefit Hashimoto’s?” Link
- Todorova, V., et al. (2020). “Plant Adaptogens—History and Future Perspectives.” Link
- Kuphal, G. (2020). “Adaptogens.” Link
Referenties met betrekking tot Ashwagandha (Withania somnifera)
- Effects of Ashwagandha (Withania Somnifera) on stress and anxiety: A systematic review and meta-analysis
- Adaptogenic and Anxiolytic Effects of Ashwagandha Root Extract in Healthy Adults: A Double-blind, Randomized, Placebo-controlled Clinical Study
- Can Ashwagandha Benefit the Endocrine System?—A Review
- Adaptogenic Ashwagandha root extract modulates inflammatory markers in feline stress management: a double-blind placebo-controlled clinical trial
Referenties met betrekking Rhodiola (Rhodiola rosea)
- The effects of Rhodiola Rosea supplementation on depression, anxiety and mood – A Systematic Review.
- Effects of a Rhodiola rosea extract on mental resource allocation and attention: An event-related potential dual task study.
- Immunmodulatory and Antiproliferative Properties of Rhodiola Species (heel mooi onderzoek!).
- A randomised, double-blind, placebo-controlled, parallel-group study of the standardised extract shr-5 of the roots of Rhodiola rosea in the treatment of subjects with stress-related fatigue.
- Antioxidant and Antibacterial Activity of Roseroot (Rhodiola rosea L.) Dry Extracts.
Eleutherococcus (Eleutherococcus senticosus)
- Stimulating effect of adaptogens: an overview with particular reference to their efficacy following single dose administration.
- Comprehensive Analysis of Eleutherococcus senticosus (Rupr. & Maxim.) Maxim. Leaves Based on UPLC-MS/MS: Separation and Rapid Qualitative and Quantitative Analysis.
- Eleutherococcus senticosus: Studies and effects.
- Effects of ginseng on stress-related depression, anxiety, and the hypothalamic–pituitary–adrenal axis.
Schisandra (Schisandra chinensis)
- Schisandra, Endocrine Disorders and Adrenal Support.
- Pharmacology of Schisandra chinensis Bail.: an overview of Russian research and uses in medicine.
- Curdione and Schisandrin C Synergistically Reverse Hepatic Fibrosis via Modulating the TGF-β Pathway and Inhibiting Oxidative Stress.
- Schizandra chinensis exhibits phytoestrogenic effects by regulating the activation of estrogen receptor-α and -β.
Maca (Lepidium meyenii)
- Beneficial effects of Lepidium meyenii (Maca) on psychological symptoms and measures of sexual dysfunction in postmenopausal women are not related to estrogen or androgen content.
- The Benefits of Maca Root in Hormonal Regulation and Menopausal Symptom Relief.
Tulsi (Ocimum tenuiflorum/sanctum)
- Anti-Inflammatory, gastrointestinal and hepatoprotective effects of Ocimum sanctum Linn: an ancient remedy with new application.
- Controlled programmed trial of Ocimum sanctum leaf on generalized anxiety disorders.
- Double-blinded randomized controlled trial for immunomodulatory effects of Tulsi (Ocimum sanctum Linn.) leaf extract on healthy volunteers.
- Validation of traditional claim of Tulsi, Ocimum sanctum Linn. as a medicinal plant.
- Holy Basil/Tulsi: A Comprehensive Review of the Phytochemical Constituents and Bioactivities of Ocimum tenuiflorum.
Belangrijk
Ga met aanhoudende of ernstige klachten altijd naar een arts. De informatie in deze blog is bedoeld om te informeren en is niet bedoeld als medisch advies. Als je medicijnen gebruikt, chronische klachten hebt, ziek bent, zwanger bent of van plan bent dit te worden of borstvoeding geeft, raadpleeg dan altijd een deskundige en controleer altijd de contra-indicaties van kruiden en supplementen. Wees je bewust van mogelijke interacties en raadpleeg een goed (klinisch) opgeleide kruidengeneeskundige bij twijfel over veiligheid en gebruik van kruiden.
Gezichtsmasker dat koortslip helpt herstellen
Huidverzorging gaat wat mij betreft over het versterken van het zelfherstellend vermogen van de huid en het beschermen en helpen herstellen van de huid.
In eerste instantie is het wijs om dit van binnenuit te doen, waar gezonde voeding, beweging, slapen en voldoende buiten zijn aan bijdragen. Maar het is natuurlijk ook lekker om je huid van buitenaf te verzorgen. Ik maak daar graag serums en balsems voor, en vind het heerlijk om een tot twee keer in de week een gezichtsmaskertje te maken.
Gisterenavond werd dit een masker met witte klei (kaolien), castorolie, kamillehydrolaat én een beetje non-nano zinkoxide.
Witte klei (kaolien) is een fijne klei, die heel zacht is voor de huid. Het absorbeert onzuiverheden en helpt de huidbalans herstellen zonder de huid uit te drogen. Vaak kunnen mensen met een gevoelige huid heel goed tegen deze klei. Kaolien bevat verschillende minerale stoffen, zoals silica (die de huid versterkt), magnesium (dat de bloedcirculatie bevordert) en calcium (dat de huidbarrière ondersteunt). Deze klei werkt op een milde, maar effectieve manier. Het heeft een licht exfoliërende werking, die dode huidcellen verwijdert, maar is tegelijkertijd niet agressief, waardoor het ideaal is voor mensen met een gevoelige of droge huid. Kaolien werkt absorberend, wat betekent dat het onzuiverheden, overtollige talg en vuil kan opnemen, zonder de huid te irriteren of uit te drogen. Het helpt ook de huid te kalmeren bij ontstekingen en roodheid.
Castorolie is een prachtige olie die diep hydrateert en herstel van beschadigde huidcellen herstelt. De olie bevat ricinolzuur, een bijzonder vetzuur dat sterke anti-inflammatoire (ontstekingsremmende) eigenschappen heeft, wat ideaal is voor herstel van een geïrriteerde huid. Wat castorolie uniek maakt, is dat het tot diep in de huidlagen doordringt – zelfs tot in de dermis (de middelste huidlaag), in tegenstelling tot veel andere oliën die voornamelijk tot in de epidermis (de bovenste huidlaag) doordringen. Door het unieke vermogen kan op de huid aangebrachte castorolie zelfs de gezondheid van onderliggend weefsels en de bloedcirculatie (lokaal) bevorderen. Dit versterkt de regeneratie van huidcellen en zorgt ervoor dat de olie niet alleen de oppervlakte van de huid ‘hydrateert’, maar daadwerkelijk bijdraagt aan het herstel van de diepere huidlagen. Bevordering van de doorbloeding, verbetert de zuurstoftoevoer naar de huid en versnelt het herstel van beschadigde weefsels, droogheid en littekens. Tevens is castorolie rijk aan antioxidanten die de huid beschermen tegen schade door vrije radicalen, die kunnen bijdragen aan huidveroudering.
Kamillehydrolaat kalmeert net als witte klei ook de huid en helpt onder andere ontstekingen verminderen. Kamillehydrolaat heeft een bewezen kalmerend effect en werkt bijzonder goed voor mensen met een gevoelige huid. Het is rijk aan antioxidanten en flavonoïden, die ontstekingen kunnen verminderen en de huid helpen herstellen. Het heeft een verzachtend effect bij roodheid, jeuk en irritatie, en kan ook helpen bij het kalmeren van huidreacties zoals acne of eczeem. Kamillehydrolaat bevat eveneens het actieve bestanddeel bisabolol, dat bekend staat om zijn anti-inflammatoire en antibacteriële werking. Dit maakt het ideaal voor het verminderen van ontstekingen en het versnellen van het genezingsproces van de huid, vooral bij huidbeschadigingen of irritaties.
Non-nano zinkoxide is een verbinding van zink en zuurstof, die in huidverzorging wordt gebruikt vanwege de krachtige ontstekingsremmende, antivirale en antibacteriële eigenschappen. In deze specifieke, niet-nano-vorm blijft de zinkoxide deeltje op de huid, wat het veilig maakt voor gebruik en voorkomt dat het in de bloedbaan terechtkomt.
Het is heel zacht voor de huid. Het vermindert roodheid en vormt bescherming bij andere huidirritaties, zoals acne, eczeem, rosacea of een gevoelige huid die snel reageert op omgevingsfactoren. Non-nano zinkoxide is veelzijdig en heel effectief in het kalmeren van de huid. Het werkt als een fysiek beschermingsfilter tegen schadelijke invloeden van buitenaf, zoals vervuiling en andere omgevingsstressoren. Ook heeft non-nano zinkoxide antivirale en antibacteriële eigenschappen, die kunnen helpen bij herstel van huidinfecties en kunnen bijdragen aan het genezingsproces van huidaandoeningen zoals acne, impetigo, herpes simplex (koortslip) en schimmelinfecties. Daarnaast heeft non-nano zinkoxide krachtige ontstekingsremmende eigenschappen, waardoor het helpt bij het verminderen van roodheid, irritatie en pijn. Het bevordert ook de genezing van kleine wonden en helpt de huidbarrière te versterken, zodat de huid beter bestand is tegen verdere schade.
Koortslip (Herpes Simplex)
Een koortslip worden veroorzaakt door het herpes simplex-virus (HSV), dat vaak in een latente vorm in de zenuwen van je lichaam aanwezig is. Wanneer het immuunsysteem verzwakt door factoren zoals stress, ziekte of vermoeidheid, kan het virus zich reactiveren, wat resulteert in een koortslip. Non-nano zinkoxide speelt kan de activiteit van het herpes simplex-virus remmen, door de vermenigvuldiging van het virus tegen te gaan, wat de duur en ernst van de koortslip kan verminderen. Bovendien helpt het de huid te kalmeren, bevordert het de vorming van nieuwe huidcellen en helpt het ontstekingen verminderen, wat het genezingsproces van de huid versnelt.
Mocht je meer willen weten over welke fysiologische mechanismen hierbij betrokken zijn, vind je hier onderaan deze blog een extra paragraaf over.
Want nu genoeg gepraat en aan de slag!
𝗜𝗻𝗴𝗿𝗲𝗱𝗶ë𝗻𝘁𝗲𝗻
1 eetlepel witte klei
1 theelepel kamillehydrosol
1/2 theelepel castorolie
Optioneel:
1/2e theelepel non-nano zinkoxide
𝗕𝗲𝗿𝗲𝗶𝗱𝗶𝗻𝗴
Meng de klei en zinkoxide met een houten lepeltje.*
Voeg hier de olie en het hydrolaat aan toe en roer alles goed tot het een gladde pasta is.
𝗚𝗲𝗯𝗿𝘂𝗶𝗸
Breng het masker dun en gelijkmatig aan op de huid en laat het 10-15 minuten intrekken. Spoel af met lauwwarm water, dep droog en geniet van hoe zacht je huid is.
Breng hierna eventueel een serum en/of crème aan.
Koortslip
Als je alleen het herstel van een koortslip wil ondersteunen, maak bovenstaande recept dan met een kwart van elk ingrediënt en breng de pasta 3 keer per dag op de koortslip aan. Je kunt de pasta in dit geval 12-16 uur in de koelkast bewaren (van de ochtend tot de avond, niet ook nog een nacht), dezelfde dag gebruiken en de volgende dag eventueel nog een keer een verse pasta maken.
Extra: De fysiologie van een koortslip (Herpes Simplex)
Zoals je hebt gelezen, is zinkoxide, in de non-nano vorm, bijzonder waardevol bij de behandeling van een koortslip. In deze paragraaf leg ik daar meer over uit, door een aantal fysiologische processen uiteen te zetten.
De antivirale werking van non-nano zinkoxide is te danken aan zijn vermogen om de virale replicatie (vermenigvuldiging/reproductie) en verspreiding van het herpes simplex-virus (HSV) te remmen, wat van essentieel belang is voor herstel van een koortslip.
Fysieke barrière en virusinhibitie (remming)
Op het moment dat je bovengenoemde masker/pasta recept op de huid aanbrengt, breng je non-nano zinkoxide-deeltjes op het huidoppervlak aan, waar ze een beschermende laag vormen. Deze laag voorkomt dat het virus zich verder kan verspreiden naar gezonde huidcellen. Het virus hecht zich aan de celwand van de huid om binnen te dringen. Door de binding van het virus aan de cellen in de beginfase te blokkeren, voorkomt non-nano zinkoxide dat het virus zich sterk verder vermenigvuldigt en verspreidt.
Inhibitie (remming) van virale replicatie
Het zink dat in de non-nano zinkoxide aanwezig is, speelt een belangrijke rol in de remming van virale enzymen die nodig zijn voor de replicatie van het virus. Het blokkeert namelijk de werking van RNA-polymerase, een enzym dat bijdraagt aan de vermeerdering van het herpes simplex-virus. Door deze enzymatische activiteit te remmen, wordt de virale belasting in het lichaam verlaagd, wat de snelheid van de uitbraak van het virus vermindert.
Ook heeft non-nano zinkoxide krachtige ontstekingsremmende eigenschappen, wat voor herstel van het virus belangrijk is. Wanneer het herpes simplex-virus actief is, veroorzaakt het namelijk ook ontstekingen in de huid, wat leidt tot pijn, zwelling, roodheid en de karakteristieke blaren. Non-nano zinkoxide helpt deze ontstekingen te verminderen door de productie van ontstekingsbevorderende cytokinen zoals interleukine-1 (IL-1) en tumor necrose factor-alfa (TNF-α) te remmen. Dit verlicht de symptomen van de koortslip, zoals pijn, roodheid en zwelling.
Enzymen zijn eiwitten in je lichaam die er onder andere voor zorgen dat allerlei processen in je lichaam snel en efficiënt verlopen, zoals het afbreken van voedsel tijdens de spijsvertering of het repareren van cellen. Ook bij een virale infectie spelen enzymen een belangrijke rol. Bij een virale infectie spelen enzymen een belangrijke rol in de vermenigvuldiging van het virus, wat reden is om deze enzymen te remmen. Cytokinen zijn kleine eiwitten die door cellen in het immuunsysteem worden geproduceerd. Ze spelen een belangrijke rol in de communicatie tussen cellen en helpen bij het reguleren van het immuunsysteem en ontstekingsreacties. Cytokinen sturen signalen tussen cellen om bepaalde immuunreacties te bevorderen, zoals ontstekingen, infectiebestrijding, en herstelprocessen.
Hoe het Werkt in de Huid
De ontstekingsremmende werking van non-nano zinkoxide komt voort uit de interactie met de zogenoemde NF-κB (nuclear factor kappa-light-chain-enhancer of activated B cells). Dit is een belangrijk eiwitcomplex dat betrokken is bij ontstekingsreacties. NF-κB reguleert de productie van ontstekingsstoffen in het lichaam en activeert ontstekingsprocessen die pijn en zwelling veroorzaken. Non-nano zinkoxide remt de activering van NF-κB, waardoor het ontstekingsproces wordt geblokkeerd en de koortslip sneller geneest.
Naast ontstekingsremming bevordert non-nano zinkoxide ook celherstel en weefselregeneratie (vernieuwing). Non-nano zinkoxide speelt een belangrijke rol in de celgroei en celvernieuwing, wat essentieel is voor het herstel van beschadigde huidcellen na een koortslipuitbraak. Zink stimuleert de productie van matrixmetalloproteïnasen (MMP’s), enzymen die betrokken zijn bij de afbraak en opbouw van de extracellulaire matrix (ECM), zoals collageen en elastine, die de structuur van de huid herstelt. Dit versnelt de regeneratie van huidcellen, waardoor de genezing van de getroffen huid sneller verloopt en littekens worden voorkomen.
Non-nano zinkoxide ondersteunt ook de membranen van huidcellen door de permeabiliteit (doorlaatbaarheid) van de celwanden te reguleren. Dit zorgt ervoor dat de beschadigde cellen sneller herstellen en de huidbarrière weer herstelt. Ook dit proces bevordert hertel van de infectie en versnelt herstel van de huid en blaren.
Samenvatting
Non-nano zinkoxide biedt een krachtig hulpmiddel bij de behandeling van koortslippen (herpes simplex) door te werken via verschillende mechanismen:
- Het remt de virale replicatie door de virale enzymen die ervoor zorgen dat het virus zich vermenigvuldigd te blokkeren.
- Het vormt een fysieke barrière die voorkomt dat het virus zich verspreidt naar gezonde huidcellen.
- Het vermindert ontstekingen door de productie van ontstekingsbevorderende cytokinen en het blokkeren van NF-κB, wat zorgt voor minder pijn, roodheid en zwelling.
- Het bevordert de celherstel en weefselregeneratie, wat de genezing van de huid versnelt.
Dankzij deze gecombineerde antivirale, ontstekingsremmende en herstellende werking is non-nano zinkoxide een effectieve en veilige manier om de symptomen van een koortslip te verlichten en het herstel te bevorderen en helpen versnellen.
Gezonde haarfollikels
Zo af en toe zet ik in mijn blogs of Instagram-posts kleine organen in het zonnetje. Vandaag zijn dat onze haarfollikels, de kern van sterk en gezond haar.
Haargroei en haargezondheid zijn onderwerpen die vaak van buitenaf worden benaderd. Toch begint gezond haar van binnenuit. Wat je eet, hoe je leeft en zelfs hoe je je voelt, hebben een grote invloed op de gezondheid van je haar. Maar wat is haar eigenlijk?
Haar bestaat voornamelijk uit keratine, een eiwit dat ook voorkomt in nagels en de buitenste laag van de huid. Het groeit uit een haarzakje, ook wel haarfollikel genoemd, dat zich in de huid bevindt en een mini-orgaan is. Het deel van het haar dat zichtbaar is (de haarschacht) is feitelijk dood materiaal. De wortel, die zich in de follikel onder de huid bevindt, is levend en groeit door celdeling. Vanuit deze wortel worden keratinecellen omhoog geduwd, waarna ze verhoornen en uiteindelijk het zichtbare, dode haar vormen. De gezondheid van de follikel en de hoofdhuid is daarom cruciaal voor gezonde haargroei.
Haar groeit volgens een natuurlijke cyclus: een groeifase, een overgangsfase en een rustfase. Na de rustfase valt het haar uit, waarna een nieuw haar kan groeien vanuit dezelfde follikel. Hoe goed dit proces verloopt, wordt beïnvloed door je voeding, leefstijl en algehele gezondheid.
Gezonde darmen spelen een cruciale rol in de opname van voedingsstoffen die essentieel zijn voor haargroei, zoals biotine, zink en ijzer. Wanneer je darmgezondheid uit balans is, kan dit leiden tot tekorten die de kwaliteit en groei van je haar beïnvloeden. Vezelrijke en probiotische voeding kan je darmgezondheid krachtig ondersteunen, net als eiwitten, gezonde vetteren en ja, ook koolhydraten.
Stress heeft ook een grote impact op je haar. Langdurige stress verhoogt de cortisolspiegel in je lichaam, wat de haargroeicyclus kan verstoren. Het nemen van dagelijkse momenten van ontspanning kan helpen om stress te verminderen en je haargezondheid te ondersteunen.
Slaap is ook belangrijk voor gezond haar. Tijdens je slaap herstellen follikels (en andere organen) zich namelijk. Op tijd naar bed en voldoende slaap versterken de groei en kwaliteit van je haar.
De gezondheid van je lever is ook van groot belang voor de conditie van je haar. De lever speelt een sleutelrol bij het ontgiften van je lichaam en het verwerken van voedingsstoffen die nodig zijn voor haargroei. Een overbelaste lever, door bijvoorbeeld ongezonde voeding, alcohol of stress, kan de opname van belangrijke mineralen en vitaminen verstoren. Dit kan indirect de kwaliteit en groei van je haar beïnvloeden. Het ondersteunen van je lever met een gezond dieet, rijk aan groenten, kruiden en bittere voedingsmiddelen, helpt je lever optimaal te functioneren en je haar gezond te houden.
En dan onze hormonen nog! Een gezonde hormoonbalans is essentieel voor sterk en vol haar. Schommelingen in hormonen kunnen bijdragen aan haaruitval of dunner wordend haar. Dit komt vaak voor tijdens periodes zoals zwangerschap, de overgang of bij hormonale disbalansen door stress of voedingstekorten. Door een gezonde leefstijl, regelmatige beweging en voeding die rijk is aan gezonde vetten en voedingsstoffen zoals zink en magnesium, kun je je hormoonhuishouding ondersteunen. Dit helpt je haargroei te bevorderen en haarverlies te verminderen.
Er is nog veel meer over haargezondheid te vertellen, maar dit is wel een beetje de kern.
Wil je jouw haar gezondheid ondersteunen, dan is dit haarserum of deze haarpasta misschien wel iets voor jou.
Kruiden en medicijninteracties
Kruidengeneeskunde en aromatherapie worden steeds vaker ingezet ter ondersteuning van de gezondheid. Echter, het gebruik van kruiden en etherische oliën in combinatie met medicatie vraagt zorgvuldigheid. Veel kruiden kunnen namelijk enzymatische processen in de lever en andere organen beïnvloeden, waardoor de werking en eliminatie (afvoer) van medicatie verandert. In dit blog belicht ik een aantal van de belangrijkste interacties tussen kruiden en geneesmiddelen, met een focus op metabole routes, farmacokinetiek (ADME: Absorptie, Distributie, Metabolisme en Eliminatie) en chemische aspecten van metabolisatie.
Endogene en exogene stoffen
Voordat we dieper ingaan op farmokinetiek en metabole processen van medicijnen en kruiden, is het belangrijk om het verschil tussen endogene en exogene stoffen te begrijpen:
- Endogene stoffen zijn stoffen die het lichaam zelf aanmaakt en nodig heeft voor normale fysiologische (lichamelijke) functies, zoals hormonen (bijv. insuline en cortisol), neurotransmitters (bijvoorbeeld dopamine en serotonine) en enzymen.
- Exogene stoffen zijn stoffen die van buitenaf het lichaam binnenkomen, zoals medicatie, kruiden, etherische oliën, maar ook voedingsstoffen en toxines. Het lichaam moet al deze stoffen verwerken en elimineren om homeostase (evenwicht) te behouden.
De lever speelt een sleutelrol in de afbraak van zowel endogene als exogene stoffen. Veel geneesmiddelen en kruiden beïnvloeden de enzymen die betrokken zijn bij dit proces, wat kan leiden tot interacties tussen medicijnen en kruiden. In onderstaande paragraaf leg ik daar meer over uit.
Farmacokinetiek en de metabole processen
Om de mogelijke interactie tussen kruiden en medicijnen te begrijpen, moeten we eerst inzicht krijgen in de processen die bepalen hoe een stof door ons lichaam beweegt. Het proces van hoe een stof wordt opgenomen, verspreid, omgezet en uitgescheiden, wordt samen aangeduid als farmacokinetiek. Dit is een fundamenteel onderdeel van de manier waarop medicijnen en kruiden werken en van het effect dat ze op fysiologische processen en daarmee op onze gezondheid hebben. De vier belangrijkste fasen van farmacokinetiek worden vaak aangeduid met het acroniem ADME: Absorptie, Distributie, Metabolisme en Eliminatie. Elk van deze fasen speelt eenessentiële rol in hoe een stof zich gedraagt in ons lichaam en kan beïnvloed worden door zowel medicijnen als kruiden. Onderstaand leg ik deze fasen kort uit:
- Absorptie: Dit proces bepaalt hoe en in welke mate een stof vanuit het maagdarmkanaal (of een andere toedieningsweg) in de bloedcirculatie terechtkomt. Factoren zoals oplosbaarheid, pH (zuurgraad) en de aanwezigheid van transporteiwitten kunnen de absorptie beïnvloeden.
- Distributie: Eenmaal geabsorbeerd, wordt de stof via de bloedcirculatie naar verschillende weefsels en organen getransporteerd. Plasma-eiwitbinding (eiwitgebonden transport van onder andere medicijnen), bloedstroom en de doorlaatbaarheid van membranen (celbarrières die beschermen en selectief stoffen doorlaten) spelen hierbij een rol.
- Metabolisme: In de lever (en in mindere mate in andere organen) wordt de stof chemisch omgezet door enzymen, meestal met als doel deze hydrofieler (wateroplosbaarder) te maken voor eliminatie. Dit proces verloopt in Fase I (oxidatie, reductie, hydrolyse) en Fase II (conjugatie met hydrofiele groepen zoals glucuronzuur of sulfaat). In de volgende paragraaf kun je meer lezen uit over deze twee fasen.
- Eliminatie: De uiteindelijke uitscheiding van de stof vindt plaats via de nieren (urine) of via de lever en gal (ontlasting). Soms kan eliminatie worden beïnvloed door remming of inductie van transporteiwitten zoals P-glycoproteïne, een membraaneiwit dat fungeert als een “pomp” in verschillende cellen van het lichaam, met name in de cellen van de darmen, lever en nieren.

De lever en de metabole routes van medicatie en kruiden
Nu de processen van absorptie, distributie en de rol van transporteiwitten zoals P-glycoproteïne zijn besproken, is het belangrijk om te begrijpen hoe de lever betrokken is bij de verdere metabolisatie (verwerking/omzetting) van medicijnen en kruiden. Dit bijzondere orgaan speelt namelijk een essentiële rol in de afbraak van zowel endogene als exogene stoffen, voornamelijk via twee belangrijke metabole fasen. Elk van deze fasen heeft een specifieke functie, zodat stoffen gemakkelijker kunnen worden uitgescheiden en ze het lichaam niet schadelijk beïnvloeden.
Fase I: Oxidatie, Reductie en Hydrolyse
In Fase I van het metabolisme worden stoffen omgezet via oxidatie, reductie en hydrolyse. Deze chemische reacties zorgen ervoor dat de stoffen gemakkelijker geëlimineerd kunnen worden, meestal via de urine of ontlasting (via gal). Onderstaand vertel ik meer over deze processen.
- Oxidatie is het proces waarbij een stof elektronen (kleine deeltjes van atomen die helpen bij het produceren van energie en andere processen in het lichaam) verliest, meestal in de aanwezigheid van zuurstof. Het belangrijkste effect van oxidatie is een verandering in de chemische structuur van de stof, waardoor deze vaak minder lipofiel (vetoplosbaar) wordt en daardoor makkelijker door het lichaam kan worden uitgescheiden.
- Reductie is het tegenovergestelde van oxidatie en is het proces waarbij een stof elektronen opneemt in plaats van verliest. Dit zorgt ervoor dat de chemische structuur van de stof verandert, met als doel om deze in Fase II makkelijk te kunnen conjugeren (chemisch verbinden van twee stoffen) en verwijderen uit het lichaam. De reductie van stoffen zoals medicijnen kan invloed hebben op hun effectiviteit, veiligheid en het risico op bijwerkingen.
- Hydrolyse is een chemische reactie waarbij een stof wordt afgebroken door de toevoeging van watermoleculen. Hierdoor wordt de oorspronkelijke verbinding gesplitst in twee of meer kleinere moleculen. Dit maakt de moleculen vaak meer oplosbaar in water, wat betekent dat ze gemakkelijker door het lichaam kunnen worden uitgescheiden (bijvoorbeeld via de nieren of gal).
De belangrijkste enzymen die bij bovengenoemde processen betrokken zijn, behoren tot de cytochroom P450 (CYP)-familie van enzymen. Deze enzymen bevinden zich voornamelijk in de lever (maar ook in de darm, longen, nieren, hersenen, bijnieren, het hart, vetweefsel, ogen, skeletspieren, maag en meer) en spelen een essentiële rol bij de afbraak van een groot aantal stoffen, waaronder medicijnen, hormonen, toxines en dus ook kruiden (en etherische oliën).
Een aantal belangrijke CYP-enzymen die bij bovengenoemde processen zijn betrokken, zijn:
- CYP3A4 en CYP3A5: Deze enzyme zijn betrokken bij de afbraak van ongeveer 70-80% van alle geneesmiddelen. Ze spelen een essentiële rol in de metabolisatie van medicijnen zoals benzodiazepines, calciumantagonisten en statines. CYP3A4 en 3A5 kunnen worden geïnduceerd (in gang gezet) of geïnhibeerd (geremd) door bepaalde kruiden, waardoor de afbraak van medicijnen sneller of langzamer kan plaatsvinden. Dit beïnvloedt de concentratie van het medicijn in het bloed, wat op zijn beurt de effectiviteit en veiligheid van het medicijn kan beïnvloeden.
- CYP2D6: Dit enzym is betrokken bij de omzetting van bepaalde prodrugs (stoffen die inactief zijn totdat ze door het lichaam worden omgezet) in hun actieve vormen. Een bekend voorbeeld hiervan is codeïne, dat door CYP2D6 wordt omgezet in de krachtige pijnstiller morfine. Genetische variaties in het CYP2D6-gen kunnen leiden tot langzame of ultrasnelle metaboliseerders, wat betekent dat sommige mensen mogelijk niet voldoende morfine maken (als ze een trage versie van het enzym hebben), terwijl anderen te veel morfine maken (wanneer het enzym versneld werkt), wat kan leiden tot bijwerkingen.
- CYP1A2: Dit enzym is verantwoordelijk voor de afbraak van stoffen zoals cafeïne en theofylline (een medicijn dat wordt gebruikt om astma te behandelen). De activiteit van CYP1A2 kan worden verhoogd door het roken van tabak of door gebruik van sommige kruiden, waaronder paardenbloem en kruidnagel. Dit versnelt de afbraak van bijvoorbeeld cafeïne, waardoor mensen die regelmatig roken misschien meer cafeïne nodig hebben om hetzelfde effect van het gebruik te voelen.
- CYP2C9: Dit enzym speelt een rol in de afbraak van verschillende medicijnen, waaronder sommige bloedverdunners zoals warfarine en bepaalde ontstekingsremmers. Genetische variaties in CYP2C9 kunnen invloed hebben op de snelheid waarmee deze medicijnen worden gemetaboliseerd, wat betekent dat sommige mensen mogelijk een lagere of hogere dosering nodig hebben voor het gewenste effect. Een trage afbraak kan leiden tot een verhoogd risico op bijwerkingen, terwijl een te snelle afbraak de effectiviteit van het medicijn kan verminderen.
- Fase II: Conjugatie (wateroplosbaarheid)
In fase II worden de producten van de metabolische reacties uit Fase I (de metabolieten) verder verwerkt om wateroplosbaar te worden. Op het moment dat ze wateroplosbaar zijn, kunnen ze namelijk makkelijker door het lichaam worden uitgescheiden. Dit gebeurt door het toevoegen van een polaire (wateraantrekkende) groep aan de metabolieten. De belangrijkste mechanismen hierbij zijn glucuronidering, sulfatering, en glutathionconjugatie. Enkele belangrijke enzymen in deze fase zijn:- UGT (Uridine-5′-difosfoglucuronosyltransferase): Deze enzymen zijn essentieel voor de glucuronidering van veel stoffen, waaronder paracetamol. Glucuronidering is een biochemisch proces waarbij een glucuronzuurmolecuul wordt toegevoegd aan een stof, zoals een toxine, medicijn of hormoon, waardoor de stof beter oplosbaar wordt in water en gemakkelijker kan worden uitgescheiden. Wanneer UGT niet goed werkt, kan een stof zoals paracetamol in het lichaam ophopen en toxische effecten veroorzaken, zoals leverbeschadiging.
- SULT (Sulfotransferase): Deze enzymen spelen een essentiële rol bij de sulfatering van bepaalde stoffen, waarbij een sulfaatgroep aan een stof, zoals een medicijn, wordt toegevoegd. Dit proces is belangrijk voor de eliminatie van stoffen zoals oestrogenen en sommige geneesmiddelen. Sulfotransferases spelen een belangrijke rol in de ontgifting, het metabolismeen de eliminatie van stoffen. Wanneer deze enzymen overactief of onderactief zijn, kan dit de effectiviteit of de veiligheid van medicijnen beïnvloeden.
- GST (Glutathion S-transferase): Deze enzymen zijn van groot belang voor de ontgifting van (reactieve) metabolieten die tijdens Fase I kunnen ontstaan. Het beschermt cellen tegen schade door deze toxische stoffen te neutraliseren en ervoor te zorgen dat ze veilig kunnen worden uitgescheiden. Wanneer deze enzymen te snel of te langzaam werken, kan dit de efficiëntie van de ontgifting beïnvloeden en bijdragen aan de ophoping van schadelijke stoffen in het lichaam, wat kan leiden tot toxische effecten.
Samengevat werken Fase I en Fase II dus nauw samen om toxische stoffen zo snel mogelijk uit het lichaam te verwijderen. Echter, als er een probleem optreedt in een van de fasen, kan dit leiden tot een ophoping van schadelijke stoffen.
Dit is waarom het mijns inziens van groot belang is om te begrijpen hoe kruiden, medicijnen en andere stoffen de werking van CYP-enzymen kunnen beïnvloeden, zodat (natuurgeneeskundig) artsen en therapeuten, kruidengeneeskundigen en andere zorgverleners de juiste doseringen en combinaties kunnen adviseren; zonder het risico van schadelijke interacties en door optimaal gebruik te maken van de synergetische werking van kruiden en medicijnen.

Kruiden en hun interacties met CYP-enzymen
In de vorige paragraaf heb je gelezen dat CYP-enzymen invloed hebben op de metabolisatie van medicijnen en dat kruiden ook door deze enzymen worden gemetaboliseerd en hun werking kunnen beïnvloeden. Dit is met name het geval wanneer kruiden medicinaal en in hogere doseringen dagelijks worden gebruikt. Dit kan leiden tot veranderingen in de effectiviteit en/of veiligheid van (gebruik van) medicatie. Onderstaand kun je lezen hoe bepaalde kruiden de eerdergenoemde CYP-enzymen kunnen beïnvloeden.
- CYP3A4 en CYP3A5 : Dit enzym is betrokken bij de afbraak van 70-80% van alle geneesmiddelen.
- Kamille (Matricaria chamomilla) kan CYP3A4/5 remmen, wat de afbraak van geneesmiddelen zoals benzodiazepines en andere sedativa beïnvloedt. Dit kan ertoe leiden dat de concentraties van deze medicijnen in het bloed hoger blijven, waardoor de kalmerende effecten langer aanhouden of versterkt worden. Bijwerkingen zoals slaperigheid of duizeligheid kunnen toenemen, vooral als kamille gelijktijdig met andere kalmerende middelen wordt gebruikt.
- Schisandra (Schisandra chinensis) remt CYP3A4/5 door directe binding aan het actieve centrum van het enzym. Dit vertraagt de afbraak van immunosuppressiva zoals tacrolimus, waardoor de concentratie van dit medicijn in het bloed stijgt. Hierdoor kan de effectiviteit van tacrolimus toenemen, maar het verhoogt ook het risico op bijwerkingen, zoals nier- of leverbeschadiging.
- Sint-Janskruid (Hypericum perforatum) is bekend om zijn inductie van CYP3A4/5, wat de afbraak van bepaalde medicijnen versnelt. Bijvoorbeeld van antidepressiva, immuunsuppressiva en sommige andere medicijnen, waardoor hun effectiviteit vermindert. Dit kan mogelijk leiden tot een verlaagde werkzaamheid van bijvoorbeeld antidepressiva, waardoor het effect van de medicatie minder merkbaar is.
- Ginkgo (Ginkgo biloba) kan de activiteit van CYP3A4/5 beïnvloeden door zowel inductie als remming, afhankelijk van de dosering. Dit heeft invloed op de metabolisatie van geneesmiddelen zoals bloedverdunners en antidepressiva. Bij hogere dosering kan het enzym versneld worden afgebroken, waardoor medicijnen sneller uit het systeem worden verwijderd. Bij lagere doseringkan het medicijn langer in het lichaam blijven, wat de werking versterkt of bijwerkingen kan veroorzaken, zoals bloedingen bij bloedverdunners.
- Passiebloem (Passiflora incarnata) kan CYP3A4/5 remmen, wat de afbraak van kalmerende middelen zoals benzodiazepines vertraagt. Dit zorgt ervoor dat de concentraties van deze middelen in het bloed stijgen, wat hun effect versterkt. Bijwerkingen, zoals verhoogde slaperigheid en verwardheid, kunnen dus meer uitgesproken zijn, vooral bij oudere mensen of degenen die al andere sedativa gebruiken.
Extra weetje:
Grapefruit (Citrus paradisi) bevat furanocoumarinen die als irreversibele remmers van CYP3A4/5functioneren, wat de biologische beschikbaarheid van geneesmiddelen zoals simvastatine verhoogt. Dit is reden om medicatie niet met grapefruitsap in te nemen of net voor of na inname van medicijjnen grapefruit te eten.
- CYP2D6: Dit enzym speelt een rol bij de omzetting van codeïne naar morfine en de metabolisatie van bètablokkers en antidepressiva.
- Ginseng (Panax ginseng) remt CYP2D6 door interactie met de actieve bindingsplaats van het enzym, wat resulteert in een verminderde omzetting van codeïne naar morfine. Hierdoor kan de pijnstilling minder effectief zijn bij mensen die codeïne gebruiken, aangezien een lagere omzetting naar morfine betekent dat de krachtigere pijnverlichting niet goed tot stand komt. Bovendien kan de remming van CYP2D6 door Ginseng de effectiviteit van andere medicijnen die door dit enzym worden gemetaboliseerd, verminderen, zoals sommige antidepressiva en antipsychotica.
- Kurkumine (uit Curcuma longa) remt CYP2D6 door covalente modificatie (een proces waarbij een molecuul een chemische binding aangaat met een ander molecuul), wat de afbraak van tricyclische antidepressiva vertraagt. Dit betekent dat de geneesmiddelen langer in het lichaam blijven, wat kan leiden tot een verhoogd risico op bijwerkingen zoals duizeligheid, slaperigheid en andere symptomen die geassocieerd worden met een te hoge concentratie van het medicijn in het bloed. Langdurig gebruik van kurkumine kan ook de effectiviteit van andere medicijnen die via CYP2D6 worden gemetaboliseerd beïnvloeden.
- Pepermunt (Mentha piperita) kan CYP2D6 remmen, wat de afbraak van verschillende medicijnen vertraagt. Deze remming kan ervoor zorgen dat de concentraties van geneesmiddelen zoals antidepressiva, pijnstillers en bepaalde hartmedicijnen hoger blijven, wat mogelijk de werking van deze medicijnen versterkt en ook het risico op bijwerkingen vergroot, zoals misselijkheid, slaperigheid of zelfs overdosering. Bij (langdurig) gebruik van grote hoeveelheden pepermuntkan de remming van CYP2D6 ook invloed hebben op de bijwerkingen en veiligheid van andere medicijnen die voor hun afbraak afhankelijk zijn van dit enzym.
- Echinacea (Echinacea purpurea) kan ook CYP2D6 remmen, wat de metabolisatie van geneesmiddelen die door dit enzym worden afgebroken beïnvloedt, waardoor de concentraties van medicijnen zoals antidepressiva (bijv. fluoxetine) of kalmerende middelen (bijv. diazepam) in het bloed toenemen en mogelijk bijwerkingen zoals vermoeidheid, duizeligheid of overmatige sedatie optreden. Bovendien kan echinacea, door het immuunsysteem te stimuleren, bij mensen met auto-immuunziekten het risico op verergering van symptomen zoals ontstekingen en gewrichtspijn verhogen.
- Kava Kava (Piper methysticum), ook wel bekend als huppelbloem, remt CYP2D6, wat de metabolisatie van geneesmiddelen die via dit enzym worden afgebroken kan vertragen. Voorbeelden hiervan zijn kalmerende middelen en antidepressiva. Deze vertraagde afbraak kan leiden tot verhoogde concentraties van deze geneesmiddelen in het bloed, wat hun effectiviteit en bijwerkingen kan beïnvloeden.
- CYP1A2: Dit enzym is verantwoordelijk voor de afbraak van cafeïne, theofylline en bepaalde antidepressiva.
- Paardenbloem (Taraxacum officinale) induceert CYP1A2 via activering van de pregnane X-receptor (PXR). Dit is een receptor die de genen regelt die betrokken zijn bij het metabolisme en de afbraak van lichaamsvreemde stoffen, zoals medicijnen en toxines, om deze uit het lichaam te verwijderen. De activering van PXR leidt tot een verhoogde enzymexpressie (het proces waarbij een cel genetische informatie gebruikt om enzymen aan te maken) en versnelde afbraak van stoffen zoals cafeïne en theofylline (een stof die voornamelijk wordt gebruikt als medicijn om de luchtwegen te verwijden). Dit kan zowel de effectiviteit van cafeïne als de activiteit van theofylline verminderen bij mensen die regelmatig paardenbloem gebruiken.
- Rode klaver (Trifolium pratense) bevat isoflavonen (een type plantenstof) die fungeren als competitieve remmers van CYP1A2, wat de afbraak van stoffen zoals theofylline en antidepressiva vertraagt. Hierdoor kan de werking van deze stoffen worden versterkt, wat mogelijk leidt tot bijwerkingen van de medicatie.
- Groene thee (Camellia sinensis) kan CYP1A2 zowel induceren als remmen, afhankelijk van de concentratie van de actieve stoffen in de thee. Dit heeft invloed op de afbraak van cafeïne en andere stoffen, wat het effect van cafeïne kan versterken of juist verzwakken, afhankelijk van de hoeveelheid thee die wordt geconsumeerd
- Zwarte peper (Piper nigrum) bevat piperine, dat de activiteit van CYP1A2 remt. Dit vertraagt de afbraak van stoffen zoals cafeïne, wat kan leiden tot een langer werkend effect van cafeïne in het lichaam.
- Peperpepermunt (Mentha piperita) bevat stoffen zoals menthol die de activiteit van CYP1A2 kunnen remmen. Dit vertraagt de afbraak van stoffen zoals cafeïne, wat kan leiden tot een versterkt effect van cafeïne in het lichaam. Dit kan zich uiten in bijwerkingen zoals verhoogde hartslag, slapeloosheid, en verhoogde alertheid bij het consumeren van cafeïne, vooral bij mensen die regelmatig peperpepermunt of producten met peperpepermunt gebruiken.
- CYP2C9: Dit enzym is betrokken bij de afbraak van NSAID’s (zoals ibuprofen), fenytoïne (een anti-epilepticum)en orale anticoagulantia (een bloedverdunnende medicijn zoals warfarine).
- Ginkgo (Ginkgo biloba) remt CYP2C9 door competitie met substraten. Dit kan de afbraak van NSAID’s, zoals ibuprofen, vertragen. Als de afbraak van deze medicijnen vertraagt, kunnen ze zich in hogere concentraties in het bloed ophopen, wat het risico op bijwerkingen zoals maagbloedingen verhoogt. Het effect van ginkgo op het enzym kan dus invloed hebben op de effectiviteit en veiligheid van deze medicijnen.
- Mariadistel (Silybum marianum) remt CYP2C9 via allosterische interacties. Dit betekent dat mariadistel de enzymactiviteit beïnvloedt op een manier die de werking van medicijnen zoals warfarine versterkt. Warfarine wordt vaak voorgeschreven als bloedverdunner, en een verhoogde werking kan het risico op bloedingen verhogen, wat gevaarlijk kan zijn voor mensen die warfarine gebruiken.
- Kurkuma (Curcuma longa) kan CYP2C9 remmen, wat de afbraak van medicijnen zoals ibuprofen en warfarine kan vertragen. Dit heeft invloed op de concentratie van deze medicijnen in het bloed, waardoor de effecten mogelijk sterker worden. Bij het gebruik van kurkuma naast deze medicijnen kan het risico op bijwerkingen, zoals bloedingen bij warfarine, toenemen.
- Vrouwenmantel (Alchemilla vulgaris) kan de activiteit van CYP2C9 beïnvloeden. Dit kan leiden tot een veranderde afbraak van bepaalde geneesmiddelen, zoals ontstekingsremmers of bloedverdunners. Afhankelijk van hoe de activiteit van het enzym wordt veranderd, kan de effectiviteit van deze medicijnen verhogen of verlagen. Het effect van vrouwenmantel kan dus variëren, afhankelijk van het medicijn en de omstandigheden.
- Passiebloem (Passiflora incarnata) kan naast CYP3A4/5 ook CYP2C9 remmen. Ook dan vertraagt het kruid de afbraak van geneesmiddelen zoals benzodiazepines en bepaalde antidepressiva, met eerdergenoemde mogelijke bijwerkingen als gevolg.
Voorbeelden van risicovolle interacties tussen kruiden en medicijnen
- Curcuma & Anticoagulantia (warfarine, aspirine): Verhoogde bloedingsneiging door remming van trombocytenaggregatie.
- Mariadistel & Chemotherapie (irinotecan, tamoxifen): Verhoogd risico op toxiciteit door remming van metabolisatie.
- Paardenbloem & Antipsychotica (clozapine, olanzapine): Versnelde eliminatie door inductie van CYP1A2.
- Ginseng & Diabetesmedicatie (insuline, metformine): Hypoglykemisch effect wordt versterkt, met risico op hypoglykemie.
- Sint-Janskruid & Antidepressiva (SSRI’s, MAO-remmers): Verminderde effectiviteit van antidepressiva door inductie van CYP3A4, wat de afbraak van medicijnen versnelt.
- Kamille & Sedativa (benzodiazepines, barbituraten): Versterkt het kalmerende effect van sedativa, wat leidt tot verhoogde sedatie en risico op overmatige slaperigheid.
- Ginkgo & Bloeddrukmedicatie (ACE-remmers, bètablokkers): Verhoogd risico op bloedingen, omdat Ginkgo de bloedstolling kan remmen en interactie heeft met antistollingsmedicatie.
- Knoflook & Antistollingsmedicatie (warfarine, heparine): Vergroot het risico op bloedingen door de antistollende eigenschappen van knoflook.
- Rode klaver & Hormonale anticonceptie: Versterkt de afbraak van de anticonceptiepil door CYP450-inductie, wat het effect van de pil kan verminderen.
- Echinacea & Immunosuppressiva (cyclosporine, methotrexaat): Verhoogde afbraak van immunosuppressiva door inducerende werking op CYP3A4, wat de effectiviteit van immunosuppressieve therapieën kan verminderen.
Bij het gebruik van kruiden in combinatie met medicijnen is het belangrijk om te begrijpen dat risico’s met interacties niet gaan over incidenteel gebruik, zoals het a fen toe drinken van een kopje kruidenthee. Zoals ikeerder heb genoemd, gaat het voornamelijk om medicinaal gebruik van kruiden, vaak op dagelijkse basis en in hogere doseringen. Wanneer kruiden in een behandelingscontext worden gebruikt, hebben ze invloed op ons lichaam, net als medicijnen dat hebben. Dit betekent dat we, vooral wanneer we ziek zijn en medicijnen gebruiken, goed moeten nagaan of de kruiden inderdaad bijdragen aan ons herstel en of ze op dat moment veilig voor ons zijn..
Het gebruik van kruiden kan echter ook leiden tot synergetische effecten, waar ik in de volgende paragraaf op inga.

Kruiden en hun synergetische werking met medicijnen
Wanneer we kruiden gebruiken in combinatie met medicijnen, kunnen er naast mogelijke risico’s ook synergetische effecten optreden. Dit betekent dat de combinatie van kruiden en medicijnen elkaar op een positieve manier kan versterken, wat kan bijdragen aan een beter herstel en een effectievere werking van de medicijnen. In sommige gevallen kan wat in eerste instantie een risicovolle interactie lijkt, zelfs positief uitpakken. Dit kan mogelijk leiden tot een lagere dosering van medicijnen, iets wat ik in de praktijk geregeld zie. Het is uiteraard belangrijk dat dit proces wordt begeleid door een goed opgeleide deskundige, zo mogelijk in overleg met de behandelend arts, zodat de veiligheid van de patiënt en de effectiviteit van de behandeling gewaarborgd blijven.
Voorbeelden van effectieve synergiën tussen kruiden en medicijnen
- Gember (Zingiber officinale) & antivirale medicatie (bijv. oseltamivir)
Gember staat bekend om zijn sterke antivirale en ontstekingsremmende eigenschappen. Wanneer het wordt gecombineerd met antivirale medicatie zoals oseltamivir, kan het de immuunrespons versterken en ontstekingen in het lichaam verminderen. Dit kan leiden tot een snellere verlichting van symptomen bij virale infecties, een kortere ziekteduur en mogelijk een lagere kans op complicaties. Bovendien helpt gember misselijkheid te verminderen, wat een veelvoorkomende bijwerking van sommige antivirale middelen is.
Leuk weetje:
Gember wordt beter door je lichaam opgenomen als je het samen met een vet eet of drinkt. De werkzame stoffen in gember, gingerol en shogaol, zijn namelijk vetoplosbaar. Dit betekent dat je lichaam ze effectiever kan opnemen wanneer ze samen met een beetje gezond vet, zoals bijvoorbeeld kokosolie, ghee of kokosmelk worden geconsumeerd.
- Kurkuma (Curcuma longa) & NSAID’s (bijv. ibuprofen)
Kurkuma bevat curcumine, een krachtige ontstekingsremmer die op natuurlijke wijze ontstekingsroutes in het lichaam kan beïnvloeden. In combinatie met NSAID’s zoals ibuprofen kan kurkuma helpen om pijn en zwelling effectiever te verminderen, vooral bij chronische ontstekingsaandoeningen zoals artritis. Hierdoor kan soms een lagere dosering NSAID’s volstaan, wat de kans op bijwerkingen zoals maagklachten en bloedingen vermindert.
Leuk weetje:
Kurkumine, het actieve bestanddeel in kurkuma, wordt veel beter opgenomen door je lichaam als je het combineert met zwarte peper of een beetje vet. Zwarte peper bevat piperine, een stof die de opname van kurkumine aanzienlijk verhoogt. Daarnaast is kurkumine vetoplosbaar, wat betekent dat het effectiever wordt opgenomen wanneer het samen met een vetrijke maaltijd wordt gegeten. Je kunt het bijvoorbeeld mengen met kokosmelk of volle melk in een populair drankje dat bekendstaat als ‘golden milk’.
- Echinacea (Echinacea purpurea) & antibiotica (bijv. amoxicilline)
Echinacea wordt traditioneel gebruikt om het immuunsysteem te versterken en infecties sneller te bestrijden. Wanneer het samen met antibiotica zoals amoxicilline wordt gebruikt, kan echinacea helpen het lichaamseigen afweersysteem te activeren, waardoor de antibiotica efficiënter werken. Dit kan leiden tot een snellere genezing en mogelijk het risico op antibioticaresistentie verminderen, doordat de benodigde behandelingsduur verkort kan worden. - Lavendel (Lavandula angustifolia) & antidepressiva (bijv. fluoxetine)
Lavendel heeft kalmerende, angstverminderende en stemmingsverbeterende eigenschappen. In combinatie met antidepressiva zoals fluoxetine kan lavendel bijdragen aan een betere emotionele balans, het verminderen van stress en het verbeteren van de slaapkwaliteit. Dit kan met name gunstig zijn voor mensen die naast depressieve klachten ook last hebben van angst of slapeloosheid, waardoor ze zich sneller beter voelen. - Ashwagandha (Withania somnifera) & anxiolytica (bijv. diazepam)
Ashwagandha is een adaptogeen kruid dat helpt bij het verminderen van stress en angst (en tevens leverbeschermende eigenschappen heeft). Wanneer het samen met anxiolytica (medicijnen of stoffen die angst en spanning verminderen), zoals diazepam, wordt gebruikt, kan het de ontspannende en kalmerende effecten versterken. Hierdoor kunnen mensen mogelijk met een lagere dosering medicatie volstaan, wat de kans op bijwerkingen zoals sufheid en afhankelijkheid vermindert. Bovendien kan ashwagandha, door zijn rustgevende werking, de slaapkwaliteit verbeteren en de cortisolspiegels verlagen, wat de effectiviteit van angstremmende medicatie verder kan ondersteunen.
- Ginkgo (Ginkgo biloba) & antidepressiva (bijv. sertraline)
Ginkgo biloba staat bekend om zijn positieve effect op de bloedcirculatie en cognitieve functies. In combinatie met antidepressiva zoals sertraline kan ginkgo de opname van serotonine in de hersenen verbeteren, wat kan bijdragen aan een snellere en mogelijk sterkere werking van het medicijn. Dit kan met name nuttig zijn bij mensen met verminderde hersendoorbloeding of cognitieve klachten naast depressieve symptomen. - Valeriaan (Valeriana officinalis) & slaapmedicatie (bijv. zolpidem)
Valeriaan heeft een rustgevende en slaapbevorderende werking. Wanneer het wordt gecombineerd met slaapmedicatie zoals zolpidem, kan valeriaan helpen om de natuurlijke slaapkwaliteit te verbeteren en inslaapproblemen te verminderen. Dit kan ervoor zorgen dat mensen op den duur minder afhankelijk worden van medicatie, omdat valeriaan het lichaam ondersteunt bij het reguleren van de slaapcyclus op een natuurlijke manier.
- Kamille (Matricaria chamomilla/recutita) & maagzuurremmers (bijv. omeprazol)
Kamille heeft ontstekingsremmende en verzachtende eigenschappen die de maagwand kunnen kalmeren. In combinatie met maagzuurremmers zoals omeprazol kan kamille helpen om irritatie van het maagslijmvlies verder te verminderen, wat vooral nuttig is bij mensen met brandend maagzuur of maagzweren. Hierdoor kan soms een lagere dosering maagzuurremmers worden gebruikt, wat gunstig is omdat langdurig gebruik van deze medicatie tekorten aan voedingsstoffen kan veroorzaken. - Pepermunt (Mentha piperita) & antispasmodica (bijv. dicyclomine)
Peperpepermunt heeft een ontspannende werking op de spieren in het maag-darmkanaal. Bij combinatie met antispasmodische medicatie zoals dicyclomine kan peperpepermunt helpen bij het verlichten van darmkrampen en spijsverteringsklachten, zoals bij het prikkelbare darm syndroom (PDS). Dit kan resulteren in een betere spijsvertering en minder ongemak, zonder dat er extra medicatie nodig is.
Weetje:
Als je last hebt van reflux (brandend maagzuur), kun je pepermunt beter vermijden. Het ontspant namelijk de onderste slokdarmsfincter, het klepje tussen de maag en slokdarm. Wanneer dit klepje te ontspannen is, kan maagzuur makkelijker omhoog komen, wat klachten zoals brandend maagzuur en irritatie in de slokdarm kan verergeren. Dus hoewel pepermunt spijsverteringsklachten kan verlichten, is het niet de beste keuze bij reflux.
- Peperpepermunt (Mentha piperita) & pijnstillers (bijv. paracetamol)
Peperpepermunt heeft een verkoelend en ontspannend effect, wat kan helpen bij het verlichten van pijn en spanning. Wanneer het samen met pijnstillers zoals paracetamol wordt gebruikt, kan pepermunt de pijnstillende werking versterken en spasmen verminderen, vooral bij spanningshoofdpijn en spierpijn. Dit kan ervoor zorgen dat minder pijnmedicatie nodig is, terwijl het effect behouden blijft.
Tot slot
Door het zorgvuldig kiezen en gebruiken van kruiden kunnen we niet alleen risico’s op gevaarlijke interacties en bijwerkingen minimaliseren, maar er ook op een veilige, evenwichtige en verantwoorde manier ons voordeel mee doen. Zelfs in situaties waarin we medische behandelingen nodig hebben, waarbij overleg met de behandelend arts (en eventueel apotheker) van essentieel belang is.
Wees dus niet bang om kruiden te gebruiken, maar doe dit als je ziek bent en medicatie gebruikt (maar ook als je zwanger bent of borstvoeding geeft) op een geïnformeerde en zorgvuldige manier. Want als je kruiden verstandig gebruikt, kunnen ze een geweldige ondersteuning zijn voor je welzijn en een krachtig hulpmiddel om het zelf herstellend vermogen van je (geest, ziel en) lichaam te versterken.
Natuur Diëtisten Nederland
Dit artikel heb ik geschreven voor Natuur Diëtisten Nederland, een prachtige website met heel veel wetenschappelijk onderbouwde artikelen op het gebied van voeding, darmgezondheid, suppletie en heel veel meer.
Gefermenteerd speltsodabrood
Ben je geen desembroodmaker, maar zou je wel een keer brood willen bakken dat beter verteerbaar is dan brood uit de supermarkt? Onderstaand vind je het recept van een heerlijk gefermenteerde speltsodabrood!
Dit speltsodabrood is niet alleen heel makkelijk te maken, het is ook nog eens beter verteerbaar dan gewoon brood, doordat je de ingrediënten eerst 12 uur laat fermenteren!
Ingrediënten
- 4 cups speltmeel (eventueel 2 cups vervangen met speltbloem – dan is het brood luchtiger)
- 50 gr. spelt- of havervlokken
- 500 ml melkkefir
- 2 el. gesmolten boter of 2,5 el. gesmolten kokosolie
- 1 1/4e tl. Keltisch zeezout
- 1 theelepel baking soda
Voorbereiding
- Meng alle ingrediënten goed door elkaar, doe in een kom en laat 12 uur afgedekt op kamertemperatuur staan.
Verdere instructies
- Verwarm als je het brood gaat bakken de oven voor op 220 graden Celcius.
- Doe wat bloem op het aanrecht en leg het deeg erop.
- Spreid het deeg uit en vouw de randen daarna tot het midden naar binnen.
- Draai het geheel nu om en vorm er met je handen een ronde bol van. Leg de deegbol op (chloorvrij) bakbapier, maak de bovenkant met je handen een beetje vochtig, strooi er eventueel nog wat spelt- of havervlokken op en maak er met een mesje twee inkepingen in.
- Leg het bakpapier met daarop de deegbol in een Dutch oven* (dat is een pan) of Römer topf*, doe de deksel erop en zet hem in de voorverwarmde oven.
- Haal na 25 minuten het deksel eraf (let op: deze is heet) en bak het brood dan nog 20 minuten af.
- Laat even afkoelen en genieten maar!
* Je kunt het brood ook in een rond taartblik of een andere (ronde) ovenschaal bakken. Zelfs op een bakplaat lukt het, al blijft je brood dan net iets platter.
Gefermenteerde flatbreads
Ik deelde in mijn stories op Instagram een aantal foto’s van flatbreads die ik graag maak, waarvoor ik gefermenteerde speltbloem gebruikte. Meestal gebruik ik volkoren speltmeel, omdat onze darmen blijer worden van volkoren producten (tenzij je hier allergie voor hebt natuurlijk), omdat deze ‘prebiotisch’ zijn.
Prebiotische voeding bestaat over het algemeen vezelrijke voedingsstoffen (maar niet alle vezels zijn prebiotisch) die niet door mensen kunnen worden verteerd, maar wel een positieve uitwerking hebben op de groei van positieve probiotica in onze darm. Ze activeren en stimuleren de groei van probiotica namelijk en kunnen één soort of meerdere soorten voeden.
Prebiotica komen onverteerd in de dikke darm aan, waar ze (kunnen) samenwerken met probiotica om ons darmmicrobioom, maar ook de rest van ons lichaam (onze ziel en geest) in balans en gezond te houden.
Nu zijn er verschillende visies op wel of niet volkoren granen eten, maar ik zie in de darmmicrobioomanalyses die ik voor cliënten mag doen dat veel bacteriën die door prebiotica gevoed worden in de darmmicrobioom missen. Tegelijk begrijp ik ook de gedachte dat het vliesje dat om volle granen zit het darmslijmvlies kan irriteren, maar ben ik van mening dat als we volkoren granen goed bereiden (door ze lang genoeg te koken, te wellen, weken of fermenteren) dit een heel ander verhaal wordt.
In dit blog kun je daar iets meer over lezen en heb je meteen nog een heerlijk recept te pakken :).
Maar de flatbreads…..hier het recept!

Wat je nodig hebt voor 4 flatbreads
- 1 cup (240 ml) Griekse yoghurt
- 1,5 cup speltbloem (of meel)
- 1,5 theelepel wijnsteenbakpoeder
- 1/2e theelepel keltisch zeezout
- 1 eetlepel kokosolie
- Optioneel, wat extra kokosolie en kruiden
Hoe je de flatbreads voorbereidt
- Meng de bloem, wijnsteenbakpoeder, het zout en eventueel wat gedroogde of verse kruiden in een kom.
- Voeg de yoghurt toe en meng het geheel nog een keer.
- Maak een bal van het deeg, doe deze in een kom of schaal en denk goed af, zodat het deeg niet uitdroogt.
- Laat 24 uur op kamertemperatuur staan.
- Smelt de kokosolie op laag vuur (moet lauw blijven) en meng deze na de 24 uur door het deeg.
- Het deeg zou soepel moeten zijn. Als het te hard of een beetje droog is, doe er dan 1-2 eetlepels yoghurt bij. Doe dit een voor een, om te voorkomen dat het te veel is en het deeg gaat plakken.
Hoe je de flatbreads maakt
- Verwarm de oven voor op 180 graden (of 170 als je een hete luchtoven hebt).
- Doe wat bloem op het aanrechtblad.
- Verdeel het deeg nu in 4 gelijke delen en vorm de flatbreads (het helpt om wat bloem in je handen te nemen en dan te vormen.
- Maak de flatbreads ongeveer 3mm dik en leg ze op (liefst ongebleekt) bakpapier op een bakplaat.
- Druk met je vingers ‘kuiltjes’ in de broodjes.
- Smelt nog een beetje kokosolie, meng hier eventueel wat gedroogde of verse kruiden door en breng dit met een kwastje op de flatbread aan.
- Doe de bakplaat nu in een voorverwarmde oven en bak de flatbread 20-30 minuten. Ik check zelf altijd na 20 minuten hoe de flatbreads eruit zien en druk er even op om te zien of ze luchtig zijn. Als ze nog bleek zijn, bak ik ze nog even verder af.
- Haal de flabtreads uit de oven, laat een beetje afkoelen en doe er eventueel een beetje boter op.
Heerlijk met deze pesto van kruiden en gestoomde groenten! 🙂



















